Yılanovası’ndan Bir Yiğit Geçti: Bulduk Mevlüt

Dağların arkasında bir ömür yaşandı…
Yılanovası’nda koyunların, keçilerin; kuzu ile oğlağın melemesi rüzgâra karışır, rüzgâr türkü söylerdi. Karşı dağ cevap verir, yankı yankıya karışırdı. O yaylalarda geçen hayat, bugünün gürültülü dünyasına inat; sade, vakur ve bereketliydi.

İşte o hayatın içinden bir yiğit geçti: Mevlüt Üzüm…
Türkmenler Mahallesi’nin dilinde ise tek bir isim vardı: Bulduk Mevlüt.

Ekinözü’nün Türkmenler Mahallesi’nde herkesin gönlünde yer etmiş bir ağabeydi o. Sofrası açık, sözü tok, gönlü geniş bir Anadolu adamı… Ekmeği yenir, duası alınır, varlığı güven verirdi. Eski zamanların “ağa”sıydı ama kibirden değil; merhametten, cömertlikten, dirayetten gelen bir ağalık bu…

Ev ekmeğini suyla ıslatıp, yayıktan çıkan dereyağını içine serip, üzerine bolca bal koydu mu; Yılanovası insanın içine bir can daha üflerdi sanki. Allah’ın sağlıklı yaşam için bahşettiği o coğrafyadan aldığı enerjiyle, Bulduk Mevlüt tam 92 yıl bu hayata tutundu. Belki yaşı daha da fazlaydı; zira eski insanların doğum tarihleri takvimle değil, hatıralarla ölçülürdü.

Onun hayatı; dağın, taşın, rüzgârın ve alın terinin içinden geçti.
Bir ömür boyunca kimseyi incitmeden, kimsenin hakkına göz dikmeden yaşadı.
Sözü dinlenen bir ağabeydi.
Gönül insanıydı.
Dosttu.

Bugün ekonomik şartlar, teknoloji ve değişen hayat tarzı; nice aileleri olduğu gibi bizim aileyi de dört bir yana savurdu. Türkiye’nin dört bir köşesine dağılan evlatlar, torunlar… Ama hatıralar dağılmıyor. Onlar Yılanovası’nın rüzgârında, Türkmenler Mahallesi’nin toprağında yaşıyor.

Bulduk Mevlüt aramızdan ayrıldı.
Geride evlatlar, torunlar ve tertemiz bir isim bıraktı.

Ben bugün bu satırları yazarken, çocukluğumun o yayla günleri gözümün önünden geçiyor. Dağlara yaslanmış evler, tandır kokusu, sürülerin tozu… Ve bir köşede dimdik duran Bulduk Mevlüt…

Dua ediyorum; cennette babamla buluşsunlar.
Orada da bir yayla kurulsun, sofralar açılsın, rüzgâr yine türkü söylesin.

Bu topraklardan nice yiğitler geçti ama bazıları dağın gölgesi gibi kalır; hep hissedilir.
Bulduk Mevlüt işte onlardan biriydi.

Bugün Sultan Abdulhamithan camii de öğle namazı mütakip cenaze namazı kılınacak kapı çam mezarlığında defin edilecek, Taziyesi Mehmet Tanrıverdi taziye evinde olacak inşallah

Mekânı cennet olsun.

Bulduk Mevlüt Ailesine başsağlığı diliyorum: Dostlar Bulduk Mevlüt , Edi hoca Durdu Doğan ve Tüm Türkmenler Mahallesinde Ahrette intikal edenler için bir fatiha diyorum.

Hayırlı Günler