Bayram Nereye Gitti?
Sevgili Okurlarım,

Bugün 27 Mayıs 2026 Çarşamba…
Kahramanmaraş’ta bayramın usulca aramızdan çekilip gittiğine şahit oldum.
Şimdi kendi kendime soruyorum:
Bayram nereye gitti?
Gören, duyan, bilen var mı?

Bugün sizlere “Bayram”ı anlatacağım…
Öyle takvim yapraklarındaki bayramı değil; mahallemizin ruhu olan Bayram ağabeyi…

Onikişubat ilçesi İstiklal Mahallesi’nde, Medine Camii’nin hemen yanında oturduğumuz için ben genelde bayram namazını burada kılarım.
Eskiden bayram sabahları daha imsak vakti girmeden mahallede bir hareket başlardı. Camiden yükselen salâ sesleriyle evler uyanır, insanlar çocuklarını, torunlarını hazırlayıp camiye koşardı.

O kalabalığın en önünde hep Bayram ağabey olurdu.

Kurban keseceği bıçağı gazeteye sarar, cebine koyup camiye getirirdi.
Bir gün sebebini sordum.
“Bu bıçak camide dua alsın ki kurbanımızın canını acıtmasın,” demişti.

Ne ince bir düşünceydi…

Bugün etrafıma baktım; elinde bıçakla camiye gelen kimseyi göremedim.
Demek ki sadece insanlar değil, bazı hassasiyetler de kaybolmuş…

Bayram ağabey çocukları çok severdi.
Torunlarını, mahalledeki küçük yavruları ellerinden tutup sabahın erken saatinde camiye getirirdi. Bayram haçlığı vermek için cebimizde bayram parası olurdu, olmayan da şeker veridi.
Bayram ağabeye : “Çocuk bunlar, niye kaldırıyorsun?” derdik.
“Bugünden cemaate alışsınlar,” diye cevap verirdi.

Bugün camide üç-beş çocuktan fazlasını göremedim.

Eskiden namaz biter, cemaat halka olur, herkes birbirine sarılırdı.
“Bayramın mübarek olsun” sözleri samimiyetle söylenirdi.
Apartmanın toplantı odasında komşular toplanır, şekerler ikram edilir, çaylar içilirdi. Çörekler yenir dualar yapılırdı.

Şimdi aynı apartmanda insanlar birbirine selam vermeden kapısını kapatıyor.

Bayram ağabey giderken sadece kendisi gitmedi galiba…
Bizim geleneklerimizi, mahalle sıcaklığımızı, komşuluğumuzu da yanında götürdü.

Eskiden kurban kesimi bile bir dayanışma şöleniydi.
Herkes eski elbiselerini giyer, eline bıçağını, kütüğünü alır aşağı inerdi.
Sığınak yanındaki kesim alanında kurbanlar sıra sıra kesilir, herkes birbirine yardım ederdi.

İlk kavurma hemen oracıkta yapılırdı.
Kurban kesiminde çalışan komşulara birer lokma ikram edilirdi.
O sofranın bereketi başka olurdu. Bayram ağabeyin güzelliğini bize gösteridi.

O işlerin başını yine Bayram ağabey çekerdi.

Bu yıl ne o vardı…
Ne o kalabalık…
Ne de kurban kesen…

Bizim blokta 24 daire, sitede toplam 247 daire var.
Bir tek kurban kesen çıkmadı.
Kimi büyükbaşa ortak olmuş, kimi yurt dışına bağış yapmış, kimi de benim gibi eve et alıp işi bitirmiş…Kimi de 9 günlük Bayramsız , Bayram tatiline kaçmış, giderken, Bayram ağabeyi de götürmüş , ne istiyorsunuz bizim Bayram ağabey den !

Belli ki kurban kesmekten önce paylaşmayı, bir araya gelmeyi kaybetmişiz. Komşular kurban kesmeyene eti evine çıkarmadan pay veridi , her ocaktan et kokusu , balkondan kebap dumanı çıkardı.

Bugün camiyi de dolduramadık.
Çünkü Bayram ağabey yoktu…
O herkesi kaldırır, herkesi toplar, herkesi bayrama ortak ederdi. Bayram ağabeyi çok özlüyorum çok çok çooook !

Şimdi düşünüyorum da…
Aslında kaybettiğimiz sadece bir insan değil.
Bir mahalle kültürü…
Bir bayram ruhu…
Bir neslin hatırası…

Şimdi ben kiminle bayramlaşacağım?

Neyse…
Kahramanmaraş Valisi Mükerrem Ünlüer bugün saat 17.00’de Milli İrade Meydanı’nda bayramlaşma programı yapacakmış. Şehir halkı ve STK ile inşallah orada Bayramı ağabeyi buluruz ?
Belki Bayram ağabeyi orada bulurum… Bulamazsam oturur ağlarım !

Sevgili okurlarım, sizler de gelin…
Şu kaybolan “Bayram”ı hep birlikte arayalım.
Çünkü onu bulamazsak, çocuklarımız sadece bayram tatillerini bilecek; bayramın ruhunu hiç tanımayacak.

Bayram adı : Tatil olarak karşımıza çıkmaya başladı !

Neredesin Bayram ağabey neredesin ses ver !

Bayram ağabeyi görenlerin bayramı mübarek olsun…