NİSAN: BİZİM HÜZÜN AYIMIZ…

Bazı aylar vardır…Takvimde sıradan görünür ama bir ailenin kalbinde derin izler taşır…İşte Nisan, bizim için öyle bir ay…

Bugün…Merhum Serbest Muhasebeci Gazi AYDIN emmimin vefatının 28. yıl dönümü…

Henüz 35 yaşındaydı…Hayallerinin tam ortasında…

O gün geldi…Çırçıra uğradı, oturduk, sohbet ettik…Sonra birden, “Ben gidecem” dedi…

Biz anlamadık…Ama o sanki biliyordu ecelinin çağırdığını...

Ve gitti…Kayseri yolunda…Bir trafik kazasında…Bir anda… bir ömür yarım kaldı…

O sadece bir meslek sahibi değildi…Birlik kurmak isteyen bir yürekti…Yörükleri bir araya getirme hayaliyle yaşayan bir gönül adamıydı…

Bugün adı hâlâ yaşıyor, sağolsun hısım akrabalarımız “GAZİ” ismi nice çocuklarına vererek, ismi nefes almaya devam ediyor…

Bu Nisan ayın da...

Bir acıyı daha taşıyor içimizde…

Hayatta yaşanılan en acı şeydir babanın ölümü…Hep eksik, hep yarımdır hayat…

Aklınıza gelir;yolculukta anlattıkları,yayla hayatı,askerlik hatıraları…Maraş’a ilk yerleşme, ticarete atılma,karayolu ile hacca gitme…1991’de yaşanan o tünel faciasından kurtuluşu…

Sevinçleri de gelir, zorlukları da…Hepsini anlatışı gelir aklınıza…

Yemek zordur artık…Onun en sevdiği sofraya oturmak…Mırıldandığı türküyü duymak… Yetti mi ola şam elinin turnası... Hatırasının olduğu yerlerden geçmek…

Zordur…

Özlersiniz…Çok özlersiniz…Ama bilirsiniz ki;ahirete göçen geri gelmez…

Benim babam da…Aydınlıoğlu, Çırçırcı Halil AYDIN…Kahramanmaraş Yörük Şöleni’nin beylerinden…