ABDULKADİR POLAT VE TÜRKMENLER!

ABDULKADİR POLAT VE TÜRKMENLER!

Bir cenaze, bir aile, bir memleket… Türkmenler’de vefa, sadece bir kelime değil, nesilden nesile taşınan bir değerdir.

Sevgili Okurlarım,

Bundan yaklaşık 30 yıl önceydi…

Elbistan’da mobilya ve genel gıda ticareti yapan bir esnafımızla sohbet ediyorduk. Bana Türkmenler köyünden söz ederken öyle bir cümle kurmuştu ki, aradan yıllar geçmesine rağmen hiç unutmadım:

“Türkmenler köyünden biri benden mal isterse veririm. Ne zaman ödeyeceğini sormam. Deftere bile yazmam! Bilirim ki günü geldiğinde borcunu getirir, öder.”

İşte Türkmenler böyle bir yerdir!

Sözün senet, güvenin sermaye, dostluğun ve akrabalığın en büyük zenginlik olduğu bir memleket…

Bugün sizlere biraz kendimden, ailemden ve köklerimizden söz etmek istiyorum.

BİR KÖYDEN TÜRKİYE'YE YAYILAN BÜYÜK BİR AİLE!

Ekinözü Türkmenler Mahallesi’nden başlayıp Ataköy’e, Eşki Elma’ya, Demirlik’e, Alışar’a, Vehne’ye, Suçatı’na kadar uzanan geniş bir akrabalık bağımız var.

Kız alıp kız vermişiz, dünür olmuşuz, hısım olmuşuz. Birbirimizin düğününde sevinmiş, cenazesinde gözyaşı dökmüşüz.

1960’lı yıllardan sonra ailelerimiz çocuklarını okutmaya, onları geleceğe hazırlamaya büyük önem verdi. Köyümüzden çıkan çocuklar bugün Türkiye’nin dört bir yanında önemli görevlerde bulunuyor.

Kaymakamlarımız, doktorlarımız, mühendislerimiz, öğretmenlerimiz, subaylarımız, memurlarımız…

Her biri ayrı bir gurur kaynağımız.

Bugün Antalya Serik Kaymakamı Cemal Şahin’e, İstanbul Sultanbeyli Kaymakamı Kemal Şahin’e selamlarımızı gönderelim. Doktorumuz Nurbanu Doğan’a da hayırlı günler dileyelim. Müftümüz, imamlarımız köyümüzün güzel insanları.

Bunlar sadece birkaç isim…

Türkmenler’den yetişen, ülkemizin farklı şehirlerinde hizmet eden nice güzel insanımız var.

bayram-polat-halamiz.jpeg

Bugün yaşasa da Bayram halamızın elini öpüp duasını alabilsek !

BAYRAM POLAT HALAMIZIN CENAZESİNDE BİR KEZ DAHA GÖRDÜK Kİ…

Dün, Tarım ve Orman Bakan Yardımcımız Abdulkadir Polat’ın annesi, bizim de aile büyüğümüz olan Bayram Polat halamızın (Bibi) cenazesi için Kahramanmaraş Abdülhamid Han Camii’nde bir araya geldik.

İşte o gün bir kez daha anladım ki:

Türkmenler’de vefa, bir semt adı değil, bir yaşam biçimidir!

Bayram Polat Halamız -annemiz (Bimimiz) , iki kız ve iki erkek olmak üzere dört evladını yetiştirmiş; onları ülkesine, milletine faydalı insanlar olarak büyütmüş. Allah Cenneti ile muamele eylesin !

Bin kere maşallah!

Evlatlarından Abdulkadir Polat bugün Tarım ve Orman Bakan Yardımcısı olarak ülkemize hizmet ediyor. Numan Polat da ailemizin ve şehrimizin değerlerinden biri. Kızları Leyla ve Zahide de bu büyük ailenin kıymetli fertleri.

Bir annenin en büyük eseri, arkasında bıraktığı güzel evlatlarıdır.

Bayram Polat halamız da işte böyle bir anneydi.

YEDİDEN YETMİŞE, HERKES CENAZEDEYDİ!

Dün öğle namazı için Abdülhamid Han Camii’ne gittiğimizde Ekinözü Türkmenler Mahallesi’nden gelen akrabalarımızı gördük.

Dayılarım, dayı çocuklarım, emmioğullarım, hısım akrabalarımız…

Yediden yetmişe herkes oradaydı.

Kimi uzak şehirlerden gelmiş, kimi yakınından koşup yetişmişti. Kiminin saçları ağarmış, kimi henüz gençti. Ama hepsinin ortak bir duygusu vardı: Akrabalık, vefa ve gönül bağı…

Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumuklı ve Bakanlık bölge ve üst düzey teşkilatı Kahramanmaraş'ta cenazeye katıldı. Devlet erkanı vekiller belediye başkanlarımız saf tuttu.

Bakan Yardımcımız Abdulkadir Polat’ın, kaymakamlarımızın, doktorlarımızın, mühendislerimizin, öğretmenlerimizin, subaylarımızın ve memurlarımızın aynı aile çatısı altında buluşması, insanın göğsünü kabartıyordu.

İmkânları ölçüsünde yaşlısı, genci, kadını, erkeği camiye gelmiş, Bayram Polat halamıza son görevini yerine getirmişti.

Bu kalabalık sadece bir cenaze kalabalığı değildi.

Bu, yıllardır kopmayan aile bağlarının, unutulmayan hatıraların ve köklü bir kültürün fotoğrafıydı.

Bir zamanlar aynı köyün sokaklarında oynayan çocukların, bugün Türkiye’nin farklı şehirlerinde görev yapan evlatlarının yeniden aynı safta buluşmasıydı.

İnsan böyle zamanlarda anlıyor: Makamlar değişir, şehirler değişir, insanlar büyür, yollar uzaklaşır ama gönül bağı değişmez.

BİZİ BİR ARADA TUTAN DEĞERLERİMİZ!

Bugün dönüp geçmişimize baktığımızda, büyüklerimizin bizlere bıraktığı en önemli mirasın mal, mülk veya makam olmadığını görüyoruz.

Onların mirası dürüstlük, güven, yardımseverlik, akrabalık ve vefadır.

Elbistan’daki esnafın 30 yıl önce söylediği o söz hâlâ kulaklarımda:

“Türkmenler köyünden biri borcunu günü geldiğinde öder, ben ona güvenirim deftere yazmam.” diyor.

İşte bir insanın, bir ailenin, bir mahallenin itibarı böyle kazanılır.

Bugün Abdulkadir Polat’ın annesi Bayram Polat halamızın cenazesinde gördüğümüz tablo, geçmişten bugüne taşınan bu güzel ahlakın hâlâ yaşadığını gösterdi.

Allah rahmet eylesin. Mekânı cennet olsun. Abdulkadir Polat başta olmak üzere bütün evlatlarına, yakınlarına ve sevenlerine sabırlar diliyorum.

Türkmenler Mahallesi’nden yetişen, Türkiye’nin dört bir yanında hayatını sürdüren bütün akrabalarımıza, hemşehrilerimize selam olsun.

Biz büyük bir aileyiz.

Kökümüz Türkmenler’de, gönlümüz birbirimizde, hizmetimiz memleketimizde…

Unutmayalım: İnsan nerede yaşarsa yaşasın, hangi makama gelirse gelsin, köklerini ve kendisine emek verenleri unutmamalıdır.

Bir cenazede yan yana gelmek, bir düğünde omuz omuza durmak, bir acıyı birlikte paylaşmak… sevinci birlikte yaşamak böyle zamanlarda belli olur.

İşte aile olmak budur!

Türkmenler’in güzel insanlarına, bütün akrabalarıma ve dostlarıma sevgi, saygı ve muhabbetlerimi sunuyorum.

Kalın sağlıcakla.

Önceki ve Sonraki Yazılar
YAZIYA YORUM KAT
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bekir Doğan Arşivi