Çomçalı Gelin

    Çete Bayramının Ruhu Çomçalı Gelinle başlardı..

    5-6 Şubattan sonra : köy deki akrabalar , Maraş’a evinin ihtiyacını almak ve Çete Bayramını izlemek üzere gelirlerdi..

    Öyle ki : Benim çocukluğumda , bizim evde yatacak yer kalmazdı..

    Mahalle Muhtarı ve Mahallenin ağabeyleri, çomçalı gelin yapar , çetelerle beraber kapı kapı kapıları çalarlar. Dövme , Fasulye , Nohut, Pekmez, Üzüm, Şeker ister diyerek kapıları çalar , alınan ürünler ayrı ayrı kaplara konurdu..

    Sonra Mahalle’nin orta yerinde şirinli şora pişirilir, mahalle sakinleri ve köyden gelenler yerdi..

    Sırası gelmişken: Şirin şora yapmak için çomçalı gelin mübarek gecelerde kandillerde de yapılır, hatta genç kızlar baharda kısır köftesi içinde yaparlardı..

    Her mahallenin çete takımı: Şirinli Şora pişinceye kadar davul zurna eşliğinde halay çeker, oynan zıplar, silahlar sıkılır ve bugün 12 Şubat Kurtuluş Bayramı dediğimiz : Çete Bayramının ruhu yaşatılırdı..

    Önceki gün ziyaretimde bunu Kahramanmaraş Valisi Ömer Faruk Coşkun beye anlattım, ciddi ilgilendi notlar aldı..

    Sonra: bu işi alevlendirmek için Serintepe Mahalle Muhtarımız Ramazan Gürbak beyi aradım.. son dönemine ben de yetişmiştim , birdaha bana anlatırmısın dedi.. bizde baştan sona o günleri yeniden anlattım..

     Muhtarımız bunu yapacağına söz verdi..

     Halkın katılmadığı : Bayram bayram olmaz, bayram olması için halk katılacak halk yapacak.. Çete Bayramı ruhu şirinli şora ile başlar.. Çomçalı gelinle başlar..

     Son dönemde 12 Şubat Kurtuluş Bayramı: o yasak, bu yasak diyerek ruhunu kaybetti.

     Bu konuyu bugün basın toplantısında Kahramanmaraş Büyükşehir Belediye Başkanı Hayrettin Güngör ‘e de sorduk..

     Başkan Güngör: “ 1919 daki milli mücadeleyi bir 12 şubat gününe sığıdırma yerin kurtuluş haftası yaptık “ dedi.. ama yapılan program da , Çete Bayramı ruhu yok..

     1919 dan 1920 giden o yolda : biz konserlerle, şarkılarla türkülerle milli mücadele yapmadık.. Maraş kurtulsun diye evimizi yaktık.. can alıp can verdik..

     Fransız askerlerini taşıyan atın pisliğinin içindeki arpayı yıkayıp yiyen Maraşlı namursunu teslim etmedi.. göbek atmadı.. karısını Fransıza teslim etmedi..

     Bu sebeple : Biz ruhumuzu kaybettik..

     İster : çete bayramı diyelim, ister 12 Şubat Kurtuluş Bayramı diyelim, yada yeni adı ile 12 Şubat Kurtuluş Haftası diyelim adı her ne olursa olsun içi boş ruhsuz bir kurtuluş kutlamasının kimseye faydası yoktur..

    O ruhu yakalamak için : Her mahalle muhtarı , çomçalı gelin yapmalı, topladığı ürünlerle şirinli şora yapmalı..

    12 Şubat günü yapılan törenlerde : Esnaf odalarımız , geçmişte olduğu gibi Maraşlı’ya hediyeler atmalı.. şölen olmalı, şenlik olmalı.. bu konserle olmaz , halkın birlik ve beraberlik içinde kaynaşması ile olur..

    Biz Çete Savaşını : alkol şişesi veya konserle , yada makinalı tüfekle yapmadık, balta, kazma, kürek, dolma tüfekle , kama ve kılıçla yaptık.. sergilenecekse o ürünlerin sergilenmesi gerekir..

     Tarihimiz genç nesile doğru olarak aktarılmalı..

      Çete Bayramı : çeteler tarafından kutlanmalıdır..

      Tiyatro ile : Çete Bayramı olmaz dostlar..

      Ruh kalmadı , bu ruhu yaşamamız gerekiyor..

      Çomçalı gelin yaparak : büyüklenme, kibirini bir kırmamız gerekiyor..

      Bizden söylemesi iyi günler.