Türkiye Nereye Gidiyor?

Sevgili Okurlarım,

Son yıllarda alınan ekonomik kararları anlamakta zorlanıyorum. Daha doğrusu, üreticinin, çiftçinin, köylünün ve sanayicinin yaşadıklarını gördükçe endişeleniyorum.

Bir dönem tavuk ihracatını durdurduk. Gerekçe iç piyasada fiyatları kontrol etmekti. Peki sonuç ne oldu? Binlerce üretici zarar etmeye başladı. İhracat kapısı kapanınca depolar doldu, maliyetler arttı, üretici elindeki ürünü değerinde satamaz hale geldi.

Ardından birçok şirkete kayyum atandı. Suçu olan varsa elbette hukuk gereğini yapmalıdır. Buna kimsenin itirazı yok. Ancak üretimin, istihdamın ve ekonominin zarar görmeyeceği bir sistem kurmak zorundayız. Çünkü kapanan her, tavuk, Büyükbaş çitliği her fabrika, işsiz kalan yüzlerce insan demektir. Kaybedilen her işletme, ülkenin üretim gücünden eksilen bir parçadır.

Sonra Büyükşehir Yasası geldi.

Bir zamanlar köy olan yerler mahalleye dönüştü. Kağıt üzerinde güzel görünen bu değişim, uygulamada birçok sıkıntıyı beraberinde getirdi. Köyde yaşayan vatandaş eskisi gibi rahat tavuk besleyemez oldu. Ahır yapmak zorlaştı. Küçükbaş hayvancılık yapanlar bürokrasiyle karşılaştı. Büyükbaş yetiştiriciliği maliyetler nedeniyle geriledi.

Bugün Anadolu'nun birçok köyünde gençler hayvancılığı bırakıyor. Çünkü para kazanamıyorlar.

Bir ülke düşünün;

Köylü üretmek istemiyor...

Çiftçi tarlasını ekmek istemiyor...

Besici hayvanını azaltıyor...

Sanayici yatırım yaparken tereddüt ediyor...

Gençler köyde kalmak yerine şehirlere göç ediyor...

Böyle bir tabloda hepimizin kendisine sorması gereken bir soru var:

Türkiye nereye gidiyor?

1980 yıllar ve sonrasında Simaviler, gazetelerine başlık attılar ," Kırmızı Et Kanser yapıyor," diye sonra tavuk çiftliklerindeki tüm tavukları yüksek fiyatta sattılar bugün İsviçre de yaşıyorlar olan bizim millette oldu.

Bir ülkenin gerçek gücü beton binaları değil, üreten insanlarıdır.

Gıda güvenliği milli güvenlik kadar önemlidir. Tavuk üretemeyen, süt üretemeyen, et üretemeyen, buğday üretemeyen bir ülke yarın başkalarına bağımlı hale gelir.

Bugün Avrupa'nın ve dünyanın gelişmiş ülkeleri çiftçisini desteklemek için milyarlarca dolar harcıyor. Çünkü üretimin stratejik bir mesele olduğunu biliyorlar.

Biz ise bazen üreticiyi desteklemek yerine onun önüne yeni engeller koyuyoruz. Tavuk ihracatının durdurulması gibi, Biri tavuk ve Büyükbaş besi ile uğraşıyor, suçlu ayağa kalk diyoruz ama sahip çıkan yok.

Türkiye'nin ihtiyacı olan şey daha fazla üretimdir.

Daha fazla ihracattır.

Daha fazla yatırımcıdır.

Daha fazla çiftçi ve besicidir.

Köylünün yeniden üretime dönmesi gerekir. Gençlerin hayvancılığa özendirilmesi gerekir. Üreticinin önündeki bürokratik engeller kaldırılmalıdır.

Çünkü güçlü Türkiye ancak üreten Türkiye ile mümkündür.

Aksi halde bir gün market raflarına bakıp şu soruyu sormak zorunda kalabiliriz:

"Bu kadar toprağı, bu kadar suyu, bu kadar insan gücü olan bir ülke nasıl oldu da üretmeyi unuttu?"

İşte asıl üzerinde düşünmemiz gereken soru budur.

Tavuk ve Yumurta İhracatının önü açılmalı , aksi halde bir süre sonra tavuk ve yumurta ithal eder hale gerizi bizden söylemesi !

Hicri Yılbaşınızı Tebrik Ederim

Kalın Sağlıcakla