TÜRK BAYRAĞI SERİNLİK VERİR
Bayrak, bazı milletler için bir semboldür.
Türk milleti için ise emanettir.
Türk bayrağı yalnızca egemenliği temsil etmez; adaleti hatırlatır, korkuyu dağıtır, mazluma gölge olur. Dalgalandığı yerde rüzgâr değil, tarih konuşur. Çünkü o bayrağın rengi, bir boyanın değil; şehit kanının hafızasıdır.
İdlib’de bir çadırın üzerindeyse bombaya karşı kalkandır.
Somali’de bir hastanenin kapısındaysa açlığa karşı umuttur.
Filistin’de açıldığında ise işgale karşı “yalnız değilsiniz” diyen sessiz bir haykırıştır.
İşte bu yüzden denir ki:
Türk bayrağı serinlik verir.
Bu serinlik, gölgeden değil; adalet fikrinden gelir.
Hilal ve yıldız, sadece bir inancın değil; Türk’ün göğe bakarak devlet kuran aklının sembolüdür. Osmanlı’da sancak oldu, Cumhuriyet’te bayrak… Ama anlamı hiç değişmedi: Onur.
Türk bayrağı düğünde şereftir, askerde zırhtır, cenazede kefendir. Yere düşmez, çiğnenmez, aşağılanmaz. Çünkü o bayrak, yaşayan bir milletin namus çizgisidir.
Bugün “Türk beklenendir” deniyorsa, bu bir slogan değil, tarihin kaydıdır. Balkanlar’da, Ortadoğu’da, Afrika’da insanlar Türk bayrağını gördüğünde düzeni, merhameti ve adaleti hatırlar. Çünkü Türk gittiğinde kaos kalmış, Türk geldiğinde nefes alınmıştır.
O yüzden bazıları bu bayrağı yakmak ister.
Çünkü bilirler ki o bayrak dalgalandıkça, umut tükenmez.
Türk bayrağı, yalnız Türk’e değil; mazluma, çaresize, onuru çiğnenene gölgedir. Dalgalandığı her yerde şunu söyler:
“Korkma… buradayım.”
İşte o ses, işte o gölge,
serinliğin ta kendisidir.