Niye Gerçekleri Konuşamıyoruz?
Sevgili Okurlarım,
Geçtiğimiz akşam Kahramanmaraş İstanbul Teknik Üniversitesi Mezunları Derneği İTÜ üyeleriyle birlikte sevgili dostumuz Serdar Erdoganyılmaz’ın Başkonuş Yaylası’ndaki misafiri olduk. Sohbet sırasında dostlarımızın bana yönelttiği ortak bir soru vardı:
"Bunu niye yazmıyorsun? Şunu niye konuşmuyorsun?"
Konuşsak : Ak Partili olurduk, Reisi savunmuş olurduk , Türkiye dün olduğu gibi bugün de gerçekleri söylemek zor , söyleyince tepki çekiyorsun !
Bu sorular beni yıllar öncesine götürdü. Gazetecilik mesleğine başladığım günlerden bugüne kadar yaşadığımız değişimleri düşündüm. Ve kendi kendime şu soruyu sordum:
Niye gerçekleri konuşamıyoruz?
Bugün genç nesillerin bilmediği bir Türkiye vardı. 1980'li ve 1990'lı yılların Türkiye'si korkularla yönetilen, çevresinde olup bitenlere çoğu zaman sessiz kalan bir ülkeydi. Yapılan soy kırımı ve katliyamlara sesi çıkmazdı , bir tek miting bile yapılamazdı !
O yıllarda dünya iki kutupluydu. Bir tarafta Amerika Birleşik Devletleri, diğer tarafta Sovyetler Birliği vardı. Türkiye ise bu iki büyük gücün arasında sürekli denge kurmaya çalışan, çoğu zaman çekingen davranan bir ülke görünümündeydi.
Sokaklarda yürümek, miting yapmak, fikir beyan etmek bugünkü kadar kolay değildi. İnsanlar konuşmaktan çekiniyor, birçok konu yüksek sesle dile getirilemiyordu. Boyalı Basın Gazeteler, televizyonlar ve siyaset kurumları üzerinde yoğun baskılar hissediliyordu.
Ya ABD , Yada Rusya desteklerdi özgür Türk basın ve gazetesi yoktu.
Yakın tarihimize baktığımızda bunun çok sayıda örneğini görüyoruz.
1990'lı yıllarda Bosna-Hersek'te büyük bir insanlık dramı yaşandı. Avrupa'nın ortasında yüz binlerce insan katledildi. Dünya uzun süre sessiz kaldı.
Çeçenistan'da yaşanan savaşlarda yüz binlerce insan hayatını kaybetti. Kafkaslar adeta ateş çemberine döndü.
Filistin'de yıllardır süren acılar devam etti.
Irak'ta, Körfez bölgesinde, Afganistan'da milyonlarca insan savaşların, işgallerin ve çatışmaların mağduru oldu.
Peki Türkiye ne yaptı?
Elbette devletlerin dış politika dengeleri vardır. Uluslararası ilişkiler sadece duygularla yönetilemez. Ancak toplum olarak sesimizi yükseltme konusunda bugünle kıyaslandığında çok daha çekingen bir dönemin yaşandığı da bir gerçektir.
Boyalı basın ABD aldığı AB veya Rusya dan aldığı talimatlarla, yazar, Ordu darbe yapar, halk korkar bir tek yürüyüş , mitingi bile yapamaz , dünyanın katil soy kırımcılarına bunu diyemez, gazeteciler de yazamazdı !
Bugün ise farklı bir Türkiye görüyoruz.
Dünyanın neresinde bir zulüm yaşansa, Türkiye'nin sesi duyuluyor. Birleşmiş Milletler kürsüsünden "Dünya beşten büyüktür" denilebiliyor. Küresel sistemin adaletsizlikleri açıkça eleştirilebiliyor.
Katılırsınız ya da katılmazsınız; ancak Türkiye'nin son yirmi yılda uluslararası meselelerde daha görünür, daha aktif ve daha yüksek sesle konuşan bir ülke haline geldiği inkâr edilemez. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan , konuşuyor , halkımız STK Özgürce mitingi yapıyor , yardım toplayıp mazlumlara yardım götürüyor !
Benim üzerinde durduğum asıl mesele ise şudur:
Bir millet kendi tarihini bilmeli, geçmişini unutmamalıdır.
Dün nerede durduğunu bilmeyenler, bugün nerede olduklarını da anlayamazlar.
Türkiye'nin eksikleri vardır, sorunları vardır, eleştirilecek yönleri vardır. Ancak geçmişle bugünü karşılaştırırken hakkaniyetli olmak gerekir.
Bugün özgürce konuşabildiğimiz birçok konunun geçmişte konuşulamadığını hatırlamak zorundayız.
Asıl mesele, farklı düşüncelerin korkmadan ifade edilebildiği, gerçeklerin tartışılabildiği, milletin meselelerinin açık yüreklilikle konuşulabildiği bir Türkiye'yi daha da güçlendirmektir.
Çünkü konuşamayan toplumlar gelişemez.
Sorgulamayan milletler ilerleyemez.
Gerçeklerden kaçanlar ise geleceği inşa edemez.
Ancak acı gerçek : Televizyon, İnternet, sosyal medya denen pislik sebebi ile Türk Ailesi Yok ediliyor, Gençlik bitti , imdat boğluyoruz diyor , ne var ki ne hükümet, ne millet el uzatmıyor sesimiz çıkmıyor bu konuda 1980 yıllardan beter bir haldeyiz !
Ahlak, Gelenek- Görenek, özgürlükler konusunda sesimiz çıkmıyor .
Niye Gerçekleri Konuşamıyoruz , Mahalli siyaset ve yapılması gerekenler üzerine !
Kalın sağlıcakla...
نیچون حقیقتلری قونوشامیوروز؟
سوگلی اوقورلریم،
گچدگیمیز آقشام قهرمان مرعش استانبول تقنیق اونیورسیتهسی مزونلری درنهغی اعضالری ایله برلیکده عزیز دوستوموز سردار اردوغانییلماز بیگین باشقونوش یایلاسینده مهمانی اولدوق. صحبت اثناسینده دوستلریمیز طرفندن بندهلریزه موجه اولنان مشترک سؤال شو ایدی:
«بونو نیچون یازمیورسون؟ شونو نیچون قونوشمیورسون؟»
اگر قونوشساق بیر طائفهیه منسوب اولدوغوموز ادعا اولنور؛ حقیقتی اظهار ایدجهک اولساق ملامت اولنوروز. حالبوکی دیون اولدوغو گیبی بوگون ده حقیقتی سؤیلمک آسان دگیلدیر.
بو سؤاللر بندهلری ییللر اونجهسینه گوتوردی. غازتجیلیک مسلکینه قدم قویدغوم گونلردن بوگونه قدر گچن زمانده مملکتیمیزده وقوع بولان تغیرات و تحولاتى دوشوندوم و کندی کندیمه شو سؤالى سوردوم:
نیچون حقیقتلری قونوشامیوروز؟
بوگونکى نسللرین تام معنیسیله بیلمدیگی بیر تورکیه واردی. ١٩٨٠ و ١٩٩٠ سنهلرینین تورکیهسی، قورقو و احتیاطله حرکت ایدن، اطرافنده وقوع بولان حوادثه اکثراً سسیز قالان بیر دولت منظرسی عرضه ایدردی.
او زمانلرده عالم ایکی قوتب ارسنده تقسيم اولونموش ایدی. بیر طرفده امریکا متحده دولتلری، دیگر طرفده سوویت اتحادى موجود ایدی. تورکیه ایسه بو ایکی عظیم قوت ارسنده توازن محافظه اتمهیه چالیشان بیر موقعده ایدی.
سوقاقلرده آزادجه یورومک، اجتماع ترتیب اتمک و افکار اظهار اتمک بوگون اولدوغو قدر آسان دگیلدی. انسانلار بیرچوق مسئلهلری بلند آوازله دیله گتیرمکدن احتراز ایدرلردی. مطبوعات و نشریات اوزرنده مختلف ضغوط محسوس اولنور ایدی.
یاقین تاریخیمیزه نظر ایدیلدگینده بونون چوک مثالی گورولور.
بوسنه و هرسکده انسانیت نامینه بویوک فاجعهلر وقوع بولدو. اوروپانین اورتاسینده یوزبینلرجه انسان قتل اولندی. عالم طویل مدت ساکت قالدی.
چچنیستانده وقوع بولان حربلرده بیردهن چوک انسان حیاتینی قید ایدی. قفقاسیا آدتا آتش دائرهسینه دوندو.
فلسطینده ایسه آجی و مصیبتلر سنهلردن بری دوام اتمکدهدیر.
عراق، افغانستان و خلیج حوضهسینده میلیونلرجه انسان حرب، اشغال و منازعاتین قربانی اولموشدور.
فقط دولتلرین خارجی سیاستده مختلف مصلحت و موازنهلری اولدوغو معلومدر. بینالدول مناسبات صرف احساساتله اداره اولونماز. لاکن جامعه اولارق سسیمیزی یوقسلتماق حسوصونده بوگونله مقایسه اولوندوقتا دها متحفظ بیر دورم یاشاندغی دا حقیقتدر.
بوگون ایسه مختلف بیر منظر موجوددر.
عالمین هر نرسنده بیر ظلم وقوع بولسا تورکیهنین صداسی اشیتیلور. بینالاقوام منبرلرینده عالمی نظامین عدالتسزلکلری آچقچه تنقید اولونور.
کبول ایدرسینیز یا اتمزسینیز؛ لاکن تورکیهنین اخیر ایشرمیده بینالملل مسئلهلرده دها فاعل، دها مرئی و دها گورونور بیر دولت حالینه گلدیگی انکار اولوناماز.
فقط بندهلرین اصل تاکید اتمک استدیگی مسئله شودور:
بیر ملت تاریخینی بیلملی، ماضیسینی اونوتما ممالیدیر.
دون نرده دوردوغونو بیلمینلر بوگون نرده اولدوغونودا حققیله ادراک ایدمز.
تورکیهنین البتّه نقائصی، مشکلاتی و تنقید اولوناجاق جهتلری واردیر. لاکن ماضی ایله حالی مقایسه ایدرکن انصاف و عدالتدن آیریلمامق لازمدر.
بوگون آزادجه قونوشابیلدگیمیز بیرچوق مسئلهنین گذشتهده دیله گتیریلمدیگینی خاطرلاماق مجبوریّتندهییز.
اصل مسئله، مختلف فکیرلرین قورقوسوزجه اظهار اولونابیلدیگی، حقیقتلرین مناقشه اولونابیلدیگی و ملتین مسئلهلرینین صراحتله قونوشولابیلدیگی بیر تورکیهنین دها دا قوتلنمسیدیر.
چونکی قونوشامایان جامعهلر ترقی ایدمز.
سورغولامایان ملتلر ایریلهمز.
حقیقتلردن قاچانلر ایسه استقبالی بنا ایدمز.
فقط آجی بیر حقیقت دا واردیر کی؛ تلویزیون، انترنت و اجتماعی رسانهلر واسطهسیله تورک عائلهسی عظیم امتحاندان گچمکدهدیر. گنچلیک فکری و اخلاقی بحرانلر ایچنده چاره آرمقدهدیر.
اخلاق، عادت و انعنات، ملی و معنوی قیملتلر حسوصونده گرهگی قدر حساسیت گؤستریلمدیگی ده ملاحظه اولونمقددر.
بو سببله سؤالیمیزی بیر دفعه دها تکرار ایدلیم:
نیچون حقیقتلری قونوشامیوروز؟
محلی سیاست و مملکت مسئلهلری حسوصونده حقیقتی دیله گتیرمکدن نیچون احتراز ایدیوروز؟
خوش قالینیز، سلامتله قالینیز.
غازتجی یازار بکر دوغان