TÜRKİYE’DE SİYASET ARINDIRILABİLİR Mİ?
Senin Hırsızın İyi, Benim Hırsızım Kötü!
Sevgili Okurlarım,
Türkiye'nin en büyük sorunlarından biri de siyaset kurumuna duyulan güvenin giderek tartışılır hâle gelmesidir.
Bugün ülkemizde siyaseti konuştuğumuzda karşımıza hep aynı manzara çıkıyor: İktidar başka söylüyor, muhalefet başka söylüyor. Herkes birbirini suçluyor, herkes karşı tarafın yanlışlarını anlatıyor. Ancak iş kendi mahallesindeki yanlışlara gelince birden suskunluk başlıyor.
Peki, böyle bir siyaset anlayışıyla Türkiye'de siyaset arındırılabilir mi?
Bence önce şu soruyu kendimize sormalıyız: Biz gerçekten temiz siyaset mi istiyoruz, yoksa sadece bizim tarafın kazanmasını mı?
FON TARTIŞMALARI, İDDİALAR VE SİYASETİN GÜVEN SINAVI
Son dönemde CHP içerisinde gündeme gelen tartışmalar, fon meselesi ve kamuoyuna yansıyan çeşitli iddialar, siyaset kurumunun şeffaflık meselesini yeniden gündeme taşıyor.
Elbette bir iddia, tek başına suçun kanıtı değildir. Herkesin hukuk önünde savunma hakkı vardır. Ancak kamuoyunu ilgilendiren para hareketleri, siyasi finansman, bağışlar ve fon ilişkileri söz konusu olduğunda vatandaşın soru sorması da en doğal hakkıdır. Bunun üzerine Mustafa Sarıgül de tuz biber oldu.
Bu mesele yalnızca CHP'nin değil, bütün siyasi partilerin meselesidir.
Bir siyasi parti, karşısındaki partiyi şeffaf olmamakla suçluyorsa önce kendi hesaplarının şeffaflığını ortaya koymalıdır.
Siyasette hesap verebilirlik, yalnızca rakiplerden istenen bir şey olmamalıdır.
İKTİDAR-MUHALEFET KAVGASI NEREYE KADAR?
Türkiye'de iktidar ile muhalefet arasındaki mücadele artık çoğu zaman hizmet ve proje yarışının önüne geçiyor.
Bir taraf diğerini suçluyor, öteki taraf cevap yetiştiriyor. Birinin söylediğine diğeri karşı çıkıyor. Günlerce televizyon ekranlarında, sosyal medyada ve gazete manşetlerinde aynı tartışmaları izliyoruz.
Peki vatandaş ne istiyor?
Emekli geçim derdinde, genç iş arıyor, esnaf ayakta kalmaya çalışıyor, üretici maliyetlerle mücadele ediyor. Deprem bölgesinde vatandaşın konut, iş yeri ve yeniden ayağa kalkma mücadelesi devam ediyor.
Vatandaşın gündemiyle siyasetin gündemi ne kadar örtüşüyor?
Siyasetçiler birbirleriyle kavga ederken ülkenin gerçek meseleleri ikinci plana itilmemeli.
Elbette muhalefet denetleyecek, iktidar hesap verecek. Eleştiri demokrasinin gereğidir. Ancak eleştiri, kişisel hesaplaşmaya; siyaset de karşılıklı suçlama yarışına dönüşmemelidir.
SENİN HIRSIZIN İYİ, BENİM HIRSIZIM KÖTÜ!
İşte Türkiye siyasetinin en büyük çıkmazlarından biri burada başlıyor.
Bizim partiden biri hakkında iddia ortaya atıldığında hemen savunmaya geçiyoruz. Karşı partiden biri hakkında aynı iddia gündeme geldiğinde ise en ağır sözleri söylemekten çekinmiyoruz.
Bizimkine iftira diyoruz, onlarınkine suç!
Bizim siyasetçimiz hata yaptığında komplo arıyoruz, karşı tarafın siyasetçisi hata yaptığında hesap soruyoruz.
Böyle bir anlayışla temiz siyaset kurulabilir mi?
Hırsızlığın partisi, rengi, ideolojisi olmaz. Yolsuzluğun da siyasi aidiyeti olmaz.
Bir iddia varsa araştırılmalı, delil varsa hukuk işletilmeli, suç sabit olursa kim olursa olsun hesabını vermelidir.
Ne iktidarın yanlışına göz yumulmalı ne de muhalefetin yanlışına sahip çıkılmalıdır.
Adalet, kişiye ve partiye göre değişiyorsa orada adaletten söz etmek mümkün değildir.
SİYASETTE ARINMA NASIL OLACAK?
Türkiye'de siyasetin arınması için öncelikle birkaç temel ilkenin hayata geçirilmesi gerekiyor:
Siyasi partilerin gelir ve giderleri şeffaf olmalı.
Bağışlar, fonlar ve siyasi finansman kamuoyuna açık biçimde denetlenmeli.
Kamu kaynakları hiçbir partinin veya siyasi çevrenin arka bahçesi hâline gelmemeli.
İhaleler, atamalar ve kamu harcamaları denetime açık olmalı.
Siyasi etik kuralları herkes için eşit uygulanmalı.
Yolsuzluk iddiaları parti kimliğine bakılmadan, bağımsız ve tarafsız biçimde araştırılmalı.
Siyasetçiler eleştiriye tahammül etmeli ve gerektiğinde kendi içlerindeki yanlışları da kabul edebilmeli.
Bunlar bir partinin değil, Türkiye'nin ortak ihtiyacıdır.
ASIL SORU: KENDİ MAHALLEMİZDEKİ YANLIŞI GÖREBİLİYOR MUYUZ?
Sevgili Okurlarım,
Benim derdim ne iktidarın ne de muhalefetin avukatlığını yapmak.
Benim derdim, bu ülkenin insanının siyaset kurumuna güvenebilmesidir.
Bir ülkede siyasetçi, gazeteci, bürokrat, iş insanı ve vatandaş aynı adalet terazisine tabi olmalıdır.
Siyasi yakınlık, yapılan yanlışı örtmenin gerekçesi olamaz.
Unutmayalım ki demokrasi sadece seçim sandığından ibaret değildir. Demokrasi; şeffaflık, hesap verebilirlik, hukuk, özgür basın ve güçlü denetim demektir.
Bugün Türkiye'nin ihtiyacı daha fazla kavga değil, daha fazla dürüstlük ve hesap verebilirliktir.
İktidar da muhalefet de önce kendi kapısının önünü temizlemelidir.
Çünkü temiz siyaset, karşı tarafın kirli olduğunu söylemekle değil, kendi yanlışını kabul etmekle başlar. Bugün Cumartesi uzun bir yazı oldu okuduğunuz için teşekkür ederim.
Son sözüm şudur:
Senin hırsızın iyi, benim hırsızım kötü anlayışından kurtulmadığımız sürece Türkiye'de siyasetin arınmasını beklemek hayal olur.
Biz artık partiye göre adalet değil, herkese eşit adalet istiyoruz.
Biz artık slogan değil, samimiyet istiyoruz.
Biz artık birbirini suçlayan siyasetçiler değil, millete hesap veren siyasetçiler görmek istiyoruz.
Türkiye'nin ihtiyacı yeni bir kavga değil, temiz bir siyaset anlayışıdır.
Kalın Sağlıcakla
BEKİR DOĞAN
Gazeteci-Yazar