DEVLET BAHÇELİ, DEVLET ADAMI!
Küçük fotoğrafa bakmayın, büyük fotoğrafı görün! Türkiye'de 2002'den 2026'ya uzanan siyasi mücadele, medya operasyonları ve devlet aklı üzerine...
Sevgili Okurlarım,
Bugün biraz uzun yazacağım. Hatta belki de son yıllarda kaleme aldığım en önemli yazılardan biri olacak.
AK Partiliyim diyenler, MHP'liyim diyenler, Cumhur İttifakı'na gönül verenler, muhalefeti destekleyenler ve Türkiye'nin geleceğini düşünen herkesin bu yazıyı sonuna kadar okumasını istiyorum.
Çünkü bugün anlatacaklarım yalnızca bir siyasi partinin meselesi değildir. Mesele Türkiye'dir, devletin bekasıdır, milletin geleceğidir.
Benim üzerinde durduğum konu şu: Türkiye'de yıllardır oynanan oyunları gerçekten görebiliyor muyuz? Yoksa bize gösterilen filmi izlemekle mi yetiniyoruz?
2002'den 2026'ya uzanan 24 yıllık sürece bir bakalım.
Sayın Cumhurbaşkanı , Recep Tayyip Erdoğan'ın Başbakanlığı, Cumhurbaşkanlığı, AK Parti'nin iktidar mücadelesi, MHP'nin siyasi duruşu, FETÖ'nün devlet içindeki yapılanması, sokak olayları, darbe girişimleri, medya operasyonları, siyasi partilerin bölünmesi... tv dizileri ile hükümetin iç yüzünü günlük halka sunulmasını unutmayın !
Her dönemde başka bir gündem, başka bir tartışma, başka bir senaryo!
Bazen sokakta, bazen Meclis'te, bazen televizyon ekranlarında, bazen gazete manşetlerinde, bazen sosyal medyada...
Peki, bütün bunlara büyük fotoğraftan bakabiliyor muyuz?
2012'Yİ UNUTANLAR, 15 TEMMUZ'U NASIL ANLAYACAK?
14 Haziran 2012...
Dönemin Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan, 10. Türkçe Olimpiyatları'nın kapanış töreninde ABD'de yaşayan Fethullah Gülen'e seslenerek:
"Bitsin bu hasret!" çağrısında bulundu.
O günlerde bu sözler FETÖU dan büyük alkış aldı. Siyaset dünyasında farklı tepkiler ortaya çıktı. Bugün FETÖ denildiğinde herkesin hatırlaması gereken o günlerin siyasi atmosferini de unutmamak gerekir.
Dün alkışlananlar, bugün eleştirilebiliyor.
Dün dost görünenler, bugün devletin karşısında yer alabiliyor.
İşte siyaset tam da budur. Dün yaşananları unutarak bugünü doğru okuyamazsınız.
Peki, o günlerde televizyon ekranlarında bize neler izletiliyordu?
Samanyolu TV, diziler, filmler, Zaman Gazetesi, Sızıntı Dergisi...
Bunlar yalnızca birer medya ürünü müydü? Yoksa toplumun algısını şekillendiren daha büyük bir medya düzeninin parçaları mıydı?
Bu soruyu sormak zorundayız. olay olmadan gelecek yılın rol modeli çiziliyordu.
TELEVİZYON DİZİLERİ SADECE DİZİ MİYDİ?
Bir dönem televizyon ekranlarında yayınlanan dizileri hatırlayalım.
Samanyolu TV'nin Ekip 1 – Nizama Adanmış Ruhlar dizisi...
Gezi Parkı olaylarının yaşandığı günlerde bu olayları konu alan sahneler ekranlara taşındı. Küçük Kıyamet dizisinde de cami ve Gezi olayları sırasında kamuoyunda tartışılan iddialara yer verildi. Bir yandan da Osmanlıyı kötüleyen rezil diziler oynatılıyordu.
Kurtlar Vadisi Pusu'nun 2014 yerel seçimleri öncesinde yayınlanan bölümlerinde siyasi tartışmalarla ilişkilendirilen göndermeler gündeme geldi.
Şimdi soruyorum:
Televizyon dizileri yalnızca insanları eğlendirmek için mi yapılır? Yoksa toplumun düşüncelerini, korkularını, beklentilerini ve siyasi algısını etkileme gücüne de sahip midir?
Elbette her dizinin arkasında bir siyasi plan olduğunu söyleyemeyiz. Her senaryoyu bir operasyon belgesi gibi değerlendiremeyiz. Ama o filmler bugün gerçek oldu, Fon olayı da günlerden çizilen bir senaryo.
Ancak medya gücünün toplum üzerindeki etkisini de görmezden gelemeyiz.
Bir zamanlar ekranlarda izlediğimiz sahneleri bugün yeniden değerlendirmek, medya okuryazarlığı açısından önemlidir.
Çünkü bazen bir ülkenin gündemi yalnızca Meclis'te değil, televizyon ekranlarında da şekillenir.
HANEFİ AVCI'NIN KİTABI VE DEVLETİN İÇİNDEKİ TARTIŞMA
2010 yılında eski Eskişehir Emniyet Müdürü Hanefi Avcı'nın kaleme aldığı "Haliç'te Yaşayan Simonlar: Dün Devlet Bugün Cemaat" kitabını hatırlayalım.
Avcı, kitabında devlet içerisindeki yapılanmalara ilişkin ciddi iddialar ortaya koydu.
Kitap Yayınlandı , Avcı Ardından tutuklandı. Kitap Yazan Emniyet Müdürünü cezaevine gönderdik.
Türkiye uzun süre bu tartışmaları konuştu.
O günlerde söylenenleri, yazılanları, yapılan açıklamaları bugün yeniden okumak gerekiyor.
Devletin içine sızma iddiaları, yargıdaki tartışmalar, emniyet içerisindeki yapılanmalar ve nihayet 15 Temmuz...
Bütün bunları birbirinden kopuk olaylar olarak mı değerlendireceğiz?
Yoksa geçmişten bugüne uzanan süreci dikkatle inceleyip ders mi çıkaracağız?
Benim söylediğim tam da budur.
DEVLET BAHÇELİ'NİN SİYASİ DURUŞUNU İYİ OKUYUN!
Gelelim yazımın başlığına...
DEVLET BAHÇELİ, DEVLET ADAMI!
2007 yılı...
Türkiye, Cumhurbaşkanlığı seçimi üzerinden büyük bir siyasi krizin içine sürüklenmişti.
Abdullah Gül'ün Cumhurbaşkanlığı adaylığı tartışılıyor, 367 krizi yaşanıyor, 27 Nisan e-muhtırası veriliyor, Cumhuriyet mitingleri düzenleniyor, siyaset adeta kilitleniyordu.
MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli'nin o günkü tavrı, Türkiye'nin siyasi tarihinde önemli bir yer tuttu.
MHP, Meclis'teki Cumhurbaşkanlığı seçimi sürecine katılarak siyasi kilitlenmenin aşılmasında etkili oldu.
O günkü siyasi hesapların, eski tartışmaların ve parti rekabetinin önüne geçerek devletin kurumlarının çalışmasına imkân veren bir tutum sergilendi.
Bahçeli'nin geçmişte Erdoğan'a yönelik sert eleştirileri de vardı.
2007 yılında Erdoğan'a yönelik urgan çıkışı ve Abdullah Öcalan'ın idam edilmesi üzerinden yaptığı sert siyasi eleştiriler hafızalardadır. Bugün ise Terörsüz Türkiye diyor Bahçeli.
Aradan yıllar geçti.
Dün birbirine ağır sözler söyleyen iki siyasi lider, bugün Türkiye'nin yönetiminde ortak hareket ediyor.
İşte burada siyaset ile devlet adamlığı arasındaki farkı konuşmak gerekiyor. MHP içindeki figürler bunu anlasalardı , MHP den ayrılarak başka parti kurmazlardı, onlarda batının oyununa geldi, tarih bunu bir süre sonra yazacak.
Devlet adamlığı, her gün aynı sözü söylemek değildir. Devletin ve milletin geleceği söz konusu olduğunda siyasi hesapların üzerinde durabilmektir.
Bahçeli'nin 2007'deki tutumunu, 2016'daki Yenikapı ruhunu ve 2018'de Cumhur İttifakı'nın kurulmasına giden süreci birlikte değerlendirmek gerekir. Devlet Bahçeli ," Kan kussak bile , Kızılcık şerbeti içtik diyeceğiz," sözleri çok değerli
15 TEMMUZ: TÜRKİYE'NİN KADERİNİ DEĞİŞTİREN GECE
15 Temmuz 2016 Cuma...
Türkiye, hain bir darbe girişimiyle karşı karşıya kaldı.
Devletin silahı millete çevrildi. Uçaklar Meclis'i bombaladı, tanklar sokaklara çıktı, insanlar şehit oldu.
O gece millet, siyasi kimliğine bakmadan meydanlara çıktı.
7 Ağustos 2016'da Yenikapı'da milyonların katıldığı buluşma, 15 Temmuz sonrasında ortaya çıkan birlik ruhunun önemli bir göstergesi oldu.
Cumhur İttifakı'nın siyasi zemini ise 2018 yılında AK Parti ile MHP arasında kurulan seçim ittifakıyla şekillendi.
Burada bir ayrıntıyı özellikle vurgulamak istiyorum:
Cumhur İttifakı'nı yalnızca iki partinin seçim anlaşması olarak görmek, yaşanan sürecin tamamını anlamamaktır.
Bu ittifakın arkasında 15 Temmuz'un ortaya çıkardığı güvenlik kaygıları, devletin yeniden yapılanma ihtiyacı ve Türkiye'nin geleceğine ilişkin siyasi tercihler vardır.
Bahçeli'nin yıllar önce Erdoğan'a söylediği sözler de ortadadır. Bugünkü ortaklığı da ortadadır. " Söz konusu devlet ise , gerisi teferruat , biz kan kusarız ama kızılcık şerbeti içtik deriz ! "
Peki, dünün kavgasını bugünün devlet meselelerinin önüne mi koyacağız?
Yoksa geçmişteki anlaşmazlıkları bir kenara bırakıp Türkiye'nin geleceğini mi düşüneceğiz?
Benim cevabım açıktır.
BÖL, PARÇALA, SİYASETİ ZAYIFLAT!
Türkiye'de siyasi partilerin içindeki ayrışmalara bakalım.
MHP'de yaşanan bölünmeler, yeni siyasi hareketler, AK Parti'den ayrılarak kurulan partiler...
Siyasetin doğal rekabeti içinde elbette yeni partiler kurulabilir. İnsanlar farklı siyasi tercihlerde bulunabilir.
Buna kimsenin itirazı olamaz.
Ancak şu soruyu sormadan da geçemeyiz:
Türkiye'nin en kritik dönemlerinde siyasi hareketleri zayıflatacak, toplumu birbirine düşürecek ve devlete olan güveni sarsacak gelişmelerin sonuçlarını yeterince tartışıyor muyuz?
Bir tarafta iktidar, diğer tarafta muhalefet...
Bir tarafta senin hırsızın, diğer tarafta benim hırsızım anlayışı...
Bir tarafta siyasi çıkar, diğer tarafta memleket meselesi...
Oysa hukuk herkes için aynı olmalıdır.
Kim yanlış yapmışsa hesabını vermelidir. Kim suç işlemişse yargı önünde hesaplaşmalıdır.
Siyasi aidiyet, kimseye dokunulmazlık sağlamamalıdır.
2008'İ, 2013'Ü, 2016'YI UNUTMAYIN!
Şimdi tarihleri peş peşe sıralayalım:
14 Mart 2008: AK Parti'nin kapatılması istemiyle hazırlanan iddianame Anayasa Mahkemesine sunuldu.
27 Mayıs 2013: Gezi Parkı eylemleri başladı.
15 Temmuz 2016: Türkiye hain darbe girişimiyle karşı karşıya kaldı.
16 Mart 2018: Çiftlik Bank'ın kurucusu Mehmet Aydın, yani kamuoyunun tanıdığı adıyla Tosuncuk, Türkiye'den kaçtı.
13 Ağustos 2026: Alihan Kuriş hakkında yürütülen soruşturma kapsamında operasyon başlatıldı.
16 Ekim 2026: Mustafa Sarıgül'ün aile üyelerinin de adının geçtiği kara para aklama iddialarına ilişkin soruşturma kamuoyuna yansıdı.
Bunların hepsi farklı olaylardır. Her birinin kendi hukuki, siyasi ve toplumsal boyutu vardır.
Ancak Türkiye'nin yakın tarihini anlamak isteyen herkesin bu gelişmeleri dikkatle incelemesi gerekir.
Burada önemli olan, birbirinden farklı olayları kanıtsız biçimde aynı merkeze bağlamak değil; her olayın arkasındaki gerçekleri, ilişkileri, ihmalleri ve sorumluları ortaya çıkarmaktır.
Çünkü gerçeklerin üzeri örtülürse aynı hatalar tekrar eder.
KÜÇÜK FOTOĞRAFA BAKMAYIN, BÜYÜK FOTOĞRAFI GÖRÜN!
1923'ten 1950'ye kadar tek parti dönemi...
İstiklal Mahkemeleri, verilen idam kararları, siyasi baskılar ve ülkenin yönetim anlayışı... ki İskilipli Atıf hoca, Maraşlı Maşallah Ali ve İstiklal Mahkemelerinde cinayete ve iftiraya maruz kalanların iadeyi itibarları geri verilmelidir
1950'den sonra Demokrat Parti dönemi...
Adnan Menderes'in iktidara gelişi, basının siyasetteki etkisi, siyasi gerilimler ve 27 Mayıs 1960 darbesi... Şehitlerin bugününe bakalım.
2002'den 2026'ya kadar uzanan süreç...
Artık yalnızca gazete manşetleriyle değil, televizyon dizileriyle, internet siteleriyle, sosyal medya hesaplarıyla, dijital yayınlarla ve kısa videolarla da toplumun algısı şekilleniyor.
Eskiden bir gazete manşetiyle başlayan tartışma, bugün birkaç saniyelik bir video ile milyonlara ulaşabiliyor.
Bir yalan, bir iftira, bir montaj görüntü, bir sosyal medya kampanyası...
Saatler içerisinde ülkenin gündemini değiştirebiliyor.
İşte bu nedenle gazeteciliğin, doğru bilginin ve bağımsız medyanın önemi her zamankinden daha büyüktür. Gerçek gazetecilere sahip çıkılmalı , vatan sever gazeteciler susmamalı.
Bugün gençlerimize, çocuklarımıza ne izletiliyor?
Hangi bilgiler veriliyor?
Hangi düşünceler aşılanıyor?
Kimlerin parasıyla hangi yayınlar yapılıyor?
Fon adı altında kimler, hangi yayınları destekliyor?
Bunlar araştırılmalı, belgelenmeli ve kamuoyuna açıklanmalıdır.
Ama unutmayalım: Bir yayın kuruluşunun fon alması tek başına suç değildir. Önemli olan paranın kaynağı, kullanım amacı, şeffaflık ve yayıncılığın bağımsızlığıdır.
FON TARTIŞMALARI VE BAHÇELİ'NİN MESAJI
Son dönemde gündeme gelen fon tartışmaları da siyasetin yeni sınavlarından biridir.
MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli'nin bu konuda yaptığı açıklama üzerinde özellikle durmak istiyorum.
Bahçeli, fon tartışmalarının Cumhurbaşkanına ve Cumhur İttifakı'na yönelik bir saldırıya ve iftiraya dönüştürülmemesi gerektiğini ifade ederken, siyasette aklanma ve arınmanın sağlanmasını, sorumluların hukuk önünde hesap vermesini istedi.
İşte burada önemli bir denge var.
Bir tarafta Cumhur İttifakı'na yönelik haksız saldırılara karşı durmak, diğer tarafta varsa yanlışların üzerinin örtülmesine izin vermemek...
Devlet adamlığı dediğimiz şey biraz da budur.
Kimse töhmet altında bırakılmamalı.
Ama kimse de siyasi kimliğinin arkasına saklanarak hesap vermekten kaçmamalı.
Cumhur İttifakı'nı savunmak, yanlış yapanı savunmak değildir. Devleti savunmak, hukukun üstünlüğünü savunmaktır.
İktidar da muhalefet de bu ölçüye uymalıdır.
SON SÖZÜM: DEVLETİN BEKASI, PARTİLERİN BEKASINDAN BÜYÜKTÜR!
Sevgili Okurlarım,
Benim bütün bu yazıdan çıkardığım sonuç şudur:
Türkiye'nin yakın tarihini yalnızca bir seçimden diğerine bakarak değerlendiremeyiz.
Bir gün siyasi liderler kavga eder, ertesi gün aynı masada oturabilir.
Bir gün birbirlerine ağır sözler söyler, başka bir gün ortak bir devlet meselesinde aynı noktada buluşabilirler.
Bunu anlamak için günlük siyasi tartışmaların ötesine geçmek gerekir.
Devlet Bahçeli'nin geçmişteki sert muhalefetinden bugünkü Cumhur İttifakı'na uzanan siyasi çizgisi, Türkiye'de siyasetin nasıl değişebildiğini gösteren önemli bir örnektir.
Ben Bahçeli'nin bu tavrını devlet adamlığı yönüyle değerlendiriyorum.
Ancak devlet adamlığı yalnızca bir kişiye mahsus değildir. Erdoğan'ın, Bahçeli'nin, diğer siyasi liderlerin ve devlet yönetiminde sorumluluk taşıyan herkesin ortak ölçüsü hukuk, millet ve devletin geleceği olmalıdır.
Şunu da açıkça söyleyelim:
FETÖ'nün devlete verdiği zararı unutmayalım. 15 Temmuz'da canını veren vatandaşlarımızı unutmayalım. Devletin kurumlarına sızmaya çalışan hiçbir yapılanmaya fırsat vermeyelim.
Hain darbe girişi ve sonrasında yurt dışına giden FETÖ'cuların paraları ki TL bu kadar değersiz kılınmasına sebep oldu.
Ama aynı zamanda adaleti, hukuku, şeffaflığı ve hesap verebilirliği de elden bırakmayalım.
Çünkü güçlü devlet, yalnızca güçlü liderlerle değil; güçlü kurumlarla, bağımsız yargıyla, özgür basınla ve bilinçli bir milletle ayakta kalır.
Benim çağrım AK Partiliye de MHP'liye de, CHP'liye de, diğer siyasi partilere gönül verenlere de...
Küçük fotoğrafa bakarak birbirinizi yemeyin!
Büyük fotoğrafı görün!
Türkiye'nin birliğini, beraberliğini ve geleceğini düşünün.
Siyaset gelip geçer, iktidarlar değişir, liderler değişir. Ama Türkiye Cumhuriyeti Devleti ve Türk milleti kalıcıdır.
Devletin bekası, hiçbir partinin siyasi hesabına feda edilemez!
Uzun bir yazı oldu. Sabırla sonuna kadar okuduğunuz için teşekkür ediyorum.
Kalın sağlıcakla...