BUNUN NERESİNDE SİYASET VAR, BUNUN NERESİNDE GERİCİLİK VAR?
Ramazan ayının rahmet ikliminde, umreden dönen bir kardeşimizin kapısını çalmak…
Kapının önünde toplanıp bir ilahi ile hasret gidermek…
Zemzeminden içip, hurmasından tatmak…
Bunun neresinde siyaset var?
Bunun neresinde gericilik var?
Celal Karatüre ve arkadaşlarının yaptığı şey bu milletin asırlardır yaşattığı bir adet, bir gelenek, bir manevi dayanışma kültürüdür. Anadolu’nun her köşesinde umreden dönen ziyaret edilir. Kapıya varıldığında bir dua, bir ilahi okunur. Haneler şenlenir, gözler yaşarır, gönüller birleşir.
Kâbe’de hacılar “Hu!” der Allah…
Yer gök inim inim iniler Allah…
Bu sözlerde siyaset arayanın niyeti başkadır.
Maneviyatı Hazmedemeyenler
Bir ilahi sosyal medyada paylaşılınca, bir anda milyonların diline dolanıyor. Türkiye’de, Avrupa’da, Arap ülkelerinde… İnsanlar ya kendi dillerinde ya da Türkçe aslıyla söylüyor.
Bu bir kültür yayılımıdır.
Bu bir inanç coşkusudur.
Bu bir gönül seferberliğidir.
Ama ne hikmetse, birileri bundan rahatsız oluyor.
Bu ülkede geçmişte camilerin kapısına kilit vurulduğunu, ezanın Türkçe okutulduğunu, inancını yaşadığı için insanların horlandığını bu millet unutmadı. Hafıza silinmiyor. Tarih silinmiyor. İnanç silinmiyor.
Bugün bir ilahiye tahammül edemeyenlerin derdi ilahi değil; derdi milletin özüne dönmesidir.
Çifte Standartlara Cevap
Dün belediyelerin milyonlar harcayıp adına “kültür faaliyeti” dedikleri organizasyonlarda gençleri yozlaştıranlara tek kelime etmeyenler, bugün bir ilahiyi hedef alıyor.
Dün sözde sanat adı altında her türlü aşırılığı alkışlayanlar, bugün “Allah” kelimesinin milyonların dilinde yankılanmasından ürküyor.
Laiklik elden gidiyor diye bağıranlara soruyorum:
Bir insanın Allah demesi ne zamandan beri rejim meselesi oldu?
Bir ilahi okumak ne zamandan beri tehdit sayıldı?
İnancını yaşayan insan size niçin batıyor?
Bu Millet Özünü Hatırlıyor
Bu millet küllerinden doğmayı iyi bilir.
Bu millet sabretmeyi de bilir, şükretmeyi de bilir.
Hacıların gözleri yaşlıdır Allah…
Dervişlerin ciğeri ateşlidir Allah…
Bu sözler bir siyasi bildirge değil; bir yakarıştır.
Bir partinin sloganı değil; bir kulun duasıdır.
Kimse kusura bakmasın:
Biz Allah demekten vazgeçmeyeceğiz.
Birileri heykel açılışlarıyla gündem kurarken de Allah diyeceğiz.
Birileri inançla alay ederken de Allah diyeceğiz.
Birileri küçümseyerek bakarken de Allah diyeceğiz.
Çünkü bu milletin mayasında iman vardır.
Çünkü bu toprakların harcında dua vardır.
Son Söz
Celal Karatüre kardeşimize ve bu geleneği yaşatan herkese teşekkür ediyorum. Bir ilahinin milyonlara ulaşmasından rahatsız olanlar şunu bilsin:
Bu ülkede milyarlarca insanın ortak kelimesi “Allah”tır.
Bundan daha büyük bir birlik, bundan daha büyük bir güç olabilir mi?
Herkes kendi yolunda yürür.
Bizim yolumuz bellidir.
Hayırlı Ramazanlar.
Yazarlar Haberleri
