ANTALYA’DA NE GÖRDÜM!
Sevgili Okurlarım,
Bugün sizlere bir kıssadan ve bu kıssadan çıkarmamız gereken önemli bir dersten söz etmek istiyorum.
Kıssanın özü…
İstanbul’da evliyanın büyüklerinden bir zat, bir gün talebelerine:
“İstanbul’a dağılın. Her biriniz gördüklerinizi yazıp getirin. Sonra da bize anlatın.” der.
O dönemde İstanbul’da bulunan Şeyhülislâm ve Sultan III. Murad Han da talebelerin neler görüp neler anlatacağını merak ederler ve akşam dergâhta hazır bulunurlar.
Akşam olur, talebeler birer birer gelir.
İlk talebe:
“Efendim, sur diplerinde ve kuytu yerlerde çok fazla içki içen insanlar gördüm.” der ve hazırladığı raporu hocasına sunar.
Hoca efendi:
“Doğrudur efendim, doğru.” der.
Bir başka talebe gelir:
“Hocam, İstanbul’da çok güzel tarihi camiler var. Buralarda namaz kılan insan huzura eriyor. Camilerin manevi havası insanı etkiliyor.” der.
Hoca efendi yine:
“Doğrudur efendim, doğru.” diye cevap verir.
Başka bir talebe:
“Efendim, İstanbul’da çok sayıda çalgılı, içkili mekân var. İnsanlar eğleniyor, âlem yapıyorlar.” der.
Hoca efendi:
“Doğrudur efendim, doğru.” der.
Bir diğer talebe ise:
“Hocam, İstanbul’da o kadar çok dergâh ve âlim var ki binlerce talebe yetiştiriyorlar.” der.
Hoca efendi yine:
“Doğrudur efendim, doğru.” diye karşılık verir.
Bir talebe:
“Efendim, İstanbul’da herkes beş vakit namazını camide kılıyor. İslam dini çok güzel yaşanıyor.” der.
Hoca efendi ona da:
“Doğrudur efendim, doğru.” der.
Bir başka talebe:
“Hocam, İstanbul’da ahilik kültürü çok canlı. Esnaflık güzel yapılıyor, herkes işini dürüstçe yapıyor ve esnaf güzel para kazanıyor.” der.
Hoca efendi:
“Doğrudur efendim, doğru.” diye cevap verir.
Bir başka talebe de İstanbul Limanı’na dünyanın çeşitli ülkelerinden gelen malları, fiyatları ve uluslararası ticaretin canlılığını malların güzelliklerini anlatır.
Hoca efendi yine:
“Doğrudur efendim, doğru.” der.
Talebelerden biri:
“Efendim, İstanbul’da sadaka verecek fakir yok.” der.
Bir başka talebe ise:
“Hocam, İstanbul’da çok fazla fakir var. Aç ve perişan insanlar gördüm.” diye anlatır.
Böylece her talebe İstanbul’da kendi gördüğünü anlatır. Her biri birbirinden farklı şeyler söylemesine rağmen hoca efendi hepsine aynı cevabı verir:
“Doğrudur efendim, doğru.”
Şeyhülislâm ile Sultan III. Murad Han daha fazla dayanamaz ve o büyük zata sorarlar:
“Efendim, her gelen talebeye ‘doğrudur’ dediniz. Peki hangisi doğru, hangisi yanlış?”
Büyük zatın cevabı çok düşündürücüdür:
“Herkes, özünde olanı görür. İnsan kendi penceresinden bakınca, çoğu zaman kendi iç dünyasını görür. Bu yüzden her biri kendi gördüğü açıdan doğrudur.”
Bir ata sözümüz : Küpte ne varsa dışına o sızar, sizde çevrenize baktığınızda aynı konuyu bugün de görürsünüz.
Antalya’da ne gördüm?
Şimdi gelelim bugüne…
Ben de Antalya’ya baktığımda farklı pencereler görüyorum.
Kimi Antalya’da sadece eğlenceyi görür.
Kimi turizmi, otelleri, denizi ve güneşi görür.
Kimi bereketli toprakları, tarımı ve üretimi görür.
Kimi ticareti ve ekonomiyi görür.
Kimi ise camileri, Kur’an kurslarını, hayır hizmetlerini ve güzel insanları görür.
Bir başkası sokaktaki ihtiyaç sahibini, emekliyi, dar gelirliyi ve geçim sıkıntısı çeken insanları fark eder.
Kimisi ise Antalya’nın tarihi ve kültürel zenginliklerine bakar.
Aslında mesele sadece Antalya’da ne olduğu değildir.
Mesele, bizim Antalya’ya hangi pencereden baktığımızdır.
Çünkü insan, çoğu zaman görmek istediğini görür.
Güzel bakan güzel görür. Güzel gören güzel düşünün , huzurlu olur !
Eksik arayan eksik bulur.
İyiliği arayan iyiliği fark eder.
Kötülüğe odaklanan ise her yerde kötülük görür.
Bu kıssanın bize verdiği en önemli derslerden biri de budur:
Aynı şehirde yaşayan insanlar, aynı sokağa baksalar bile bambaşka şeyler görebilirler.
Öyleyse önce kendi penceremizi temizlememiz gerekiyor.
Çünkü bazen sorun baktığımız yerde değil, bakışımızdadır.
Antalya’da ne gördüm?
Aslında Antalya’da herkesin gördüğünden biraz gördüm.
Ama şunu da gördüm:
Kimin hangi pencereden baktığı, ne görmek istediğini gösteriyor. fakir fukara edebiyatı yapanlar, zengin edebiyatı yapanlar, ölenler dirilenler, herkes penceresi ayrı sokaklara bakıyor.
Hayırlı haftalar diliyorum.
Kalın sağlıcakla.
Gazeteci-Yazar
Bekir Doğan
آنتالیا دا نه گوردوم!
سِوگیلی اوكُرلریم،
بوگون سیزلره بیر قصصه دان و بو قصصه دن چیقارمامیز گرکن اونملی بیر درستن سوز اتمك ایستیوروم.
قصصه نین اوزی…
استانبول دا اولیانین بویوك لریندن بیر ذات، بیر گون طلبه لرینه:
«استانبول آ داغیلن. هر بیریز گوردوكلرینیزی یازیپ گتیرین. صونرا دا بیزه آنلاتین.» در.
او دونمده استانبول دا بولونان شیخ الاسلام و سلطان اوچونجو مراد خان دا طلبه لرین نلر گوروپ نلر آنلاتاجاغینی مرك ادرلر و آكشام درگاهتا حاضر اولورلار.
آكشام اولور، طلبه لر بیرر بیرر گلیر.
ایلک طلبه:
«افندیم، سور دیپلرنده و كویتو یرلرده چوخ فازلا ایچكی ایچن انسانلار گوردوم.» در و حاضیرلادیغی راپورو هوجاسینا صونر.
هوجه افندی:
«دوغرودور افندیم، دوغرو.» در.
بیر باشقا طلبه گلیر:
«هوجام، استانبول دا چوخ گوزل تاریخی جامیلر وار. بورالاردا نماز قیلا ن انسان هوزورا اریور. جامیلرین معنوی هواسı انسانı اتكیلیور.» در.
هوجه افندی ینه:
«دوغرودور افندیم، دوغرو.» دیه جواب وریر.
باشقا بیر طلبه:
«افندیم، استانبول دا چوخ ساییدا چالگılı، ایچكیلی مكان وار. انسانلار اغلنیور، عالم یاپیورلار.» در.
هوجه افندی:
«دوغرودور افندیم، دوغرو.» در.
بیر دیغر طلبه ایسه:
«هوجام، استانبول دا او قدر چوخ درگاه و آلیم وار كی بینلرج طلبه یتیشدریورلار.» در.
هوجه افندی ینه:
«دوغرودور افندیم، دوغرو.» دیه قارشیلیق وریر.
بیر طلبه:
«افندیم، استانبول دا هركس بش وقت نامازینی جامیده قیلیور. اسلام دینی چوخ گوزل یاشانیور.» در.
هوجه افندی اونا دا:
«دوغرودور افندیم، دوغرو.» در.
بیر باشقا طلبه:
«هوجام، استانبول دا آحیلیك كولتورو چوخ جانی. اسنافلِق گوزل یاپیلیور، هركس ایشینی دوغروجا یاپیور و اسناف گوزل پارا قازانیور.» در.
هوجه افندی:
«دوغرودور افندیم، دوغرو.» دیه جواب وریر.
بیر باشقا طلبه ده استانبول لیمانی نا دونیانیڭ چشیتلی اولكه لریندن گلن ماللاری، فیاتلاری و اولوسلاراراسی تجارِتین جانیلیغینی آنلاتır.
هوجه افندی ینه:
«دوغرودور افندیم، دوغرو.» در.
طلبه لردن بیری:
«افندیم، استانبول دا صدقه وریجك فقیر یوخ.» در.
بیر باشقا طلبه ایسه:
«هوجام، استانبول دا چوخ فازلا فقیر وار. آچ و پرِیشان انسانلار گوردوم.» دیه آنلاتır.
بویله جه هر طلبه استانبول دا كندی گوردوغونو آنلاتır. هر بیری بیر بیریندن فركلی شیلر سویلمه سینه راغمن هوجه افندی هپسی نه آینی جوابی وریر:
«دوغرودور افندیم، دوغرو.»
شیخ الاسلام ایله سلطان اوچونجو مراد خان داها فازلا دایاناماز و او بویوك ذاتا صوُرارلار:
«افندیم، هر گلن طلبه یه “دوغرودور” ددینیز. پكی هانگیسی دوغرو، هانگیسی یانلیش؟»
بویوك ذاتین جوابی چوخ دوشوندوروجودور:
«هركس، اوزوندَه اولانی گورر. انسان كندی پنجرسیندن باقینجا، چوغو زامان كندی ایچ دونیاسینی گورر. بو صبَپله هر بیری كندی گوردوغو آچیدان دوغرودور.»
آنتالیا دا نه گوردوم؟
شیمدی گلهلیم بوگونه…
بنده آنتالیا یا باقتیغیمدا فركلی پنجره لر گوریوروم.
كیمی آنتالیا دا صادجه اغلنجَه نی گورور.
كیمی توریسمی، اوتلری، دنیزی و گونشی گورور.
كیمی بركتلی توپراقلاری، تاریمی و اورتمی گورور.
كیمی تجارتی و اكونومیی گورور.
كیمی ایسه جامیلری، قوران قورسلاری نی، هاییر خدمتلرینی و گوزل انسانلاری گورور.
بیر باشقاسی سوكاغتاكی احتیاج صاحیبی نی، امركلی یی، دار گِرلی یی و گچیم صیقینتیسی چكن انسانلاری فرك ادر.
كیمیسی ایسه آنتالیا نین تاریحی و كولتورل زنگینلیكلرینه باقار.
اصلنده مسئله صادجه آنتالیا دا نه اولدوغو دِغیلدیر.
مسئله، بیزیم آنتالیا یا هانگی پنجره دن باقتیغیمیزدیر.
چونكی انسان، چوغو زامان گورمك ایستدیغینی گورر.
گوزل باقان گوزل گورر.
اكصك آران اكسك بولور.
ایلیغی آریان ایلیغی فرك ادر.
كوتولویه اوداقلانان ایسه هر یرده كوتولوك گورور.
بو قصصه نین بیزه وردیغی ان اونملی درسلردن بیری ده بودور:
آینی شهری ده یاشایان انسانلار، آینی سوكاğa باقصلار بیله بامباشقا شیلر گوربیلرلر.
اولیسا اونجه كندی پنجره میزی تمیزلممیز گرَكیور.
چونكی بازن صرون باقتیغیمیز یرده دِغیل، باكیشیمیزدادیر.
آنتالیا دا نه گوردوم؟
اصلنده آنتالیا دا هركسین گوردوغوندن بیر آز گوردوم.
آما شونو دا گوردوم:
كیمین هانگی پنجره دن باقتیغی، نه گورمك ایستدیغینی گوستریور.
هاییرلی هفتالار دیلیوروم.
قالین صاغلیجاقلا.
غازتهجی ـ یازار
بكیر دوغان