5 Kilo Altın Kaç Köfte Eder? İşte Asıl Mesele!
Bundan 47 yıl önce gazeteciliğe başladığımda siyasetçiler milleti anlamaya çalışırdı.
Necmettin Erbakan eline fileyi alır, “Bu file pazarda kaça doluyor, biliyor musunuz?” diye sorardı.
Süleyman Demirel “bir tencere kaynıyor mu?” diye bakardı.
Alparslan Türkeş “mutfakta yangın var” diyerek uyarırdı.
Turgut Özal rakamlarla konuşurdu.
Bugün ise “bir simit, bir çay” hesabı yapılıyor…
Ama gelin görün ki mesele artık simit değil, mesele artık hayatın kendisi.
Geçtiğimiz günlerde yoldaydım… Kahramanmaraş’tan Ankara’ya giderken Kırşehir’de acıktım.
Yol üstünde bir köfteciye girdim. 200 gram köfte: 260 TL.
O an elimdeki ekmeğe değil, cebimdeki paraya baktım.
Ve aklıma bir soru düştü:
“5 kilo altın kaç köfte eder?”
Evet yanlış duymadınız…
Evde 5 kilo altınınız var diyelim. Bugünkü değeri yaklaşık 33 milyon TL.
İnsan ister istemez düşünüyor:
“Bunu hayra versem, bir günde kaç kişiyi doyururum?”
Hesap ortada…
260 TL’den böldüğünüzde, on binlerce değil, yüz binlerce köfte ekmek çıkıyor.
Abartmıyorum… Neredeyse bir şehri doyuracak kadar!
Benim niyetim neydi?
Sadece 3 Mayıs Türkçülük Günü’nde birkaç bin kişiye köfte ekmek dağıtmak…
Ama gördüm ki mesele büyümüş.
Mesele artık bir gün değil, bir yıl boyunca insan doyuracak seviyeye gelmiş.
Bu ne demek biliyor musunuz?
Eskiden siyaset “tencere kaynıyor mu?” diye sorardı…
Bugün vatandaş “ben bu tencereyi nasıl kaynatacağım?” diye soruyor.
Eskiden hesap basitti:
Bir maaş, bir mutfak…
Bugün hesap karmaşık:
Altınla köfte hesabı yapıyoruz!
İstanbul’da fiyat daha yüksek…
Kahramanmaraş’ta biraz daha uygun…
Ama gerçek değişmiyor:
Millet artık hesabı gramla değil, lokmayla yapıyor.
Buradan açık açık söyleyeyim:
Bu memlekette ekonomi konuşulacaksa, grafiklerle değil…
Köfteyle konuşulacak, ekmekle konuşulacak!
Çünkü vatandaşın gündemi borsa değil, mutfak.
Vatandaşın gerçeği istatistik değil, sofradaki eksik tabak.
Ben bu hesabı burada bırakıyorum…
Ama söz veriyorum:
4 Mayıs Pazartesi günü bu işin matematiğini çıkaracağım.
“5 kilo altın kaç kişiyi doyurur?” tek tek yazacağım.
O zaman hep birlikte göreceğiz:
Sorun köfte değil…
Sorun, o köfteye ulaşamayan insan sayısıdır.
Sevgili okurlarım;
Sevilmek kolay değildir.
Allah bir kulunu severse, önce millete sevdirir…
Millet severse, insanlar peşinden yürür.
Ama unutmayın:
Aç insanın sevgisi de, sabrı da uzun sürmez!
Anlayana sivrisinek saz,
Anlamayana davul zurna az…
Kalın sağlıcakla.