Siz peygamber çiçekleri toplarken
Ben çeşme başında uzanmak istiyorum
Huzur dolu içimde
Ben sonsuzluğu düşünüyorum
Ey sonsuzluğun sahibi, sana ulaşmak istiyorum
Durun kapanmayın pencerelerim
Güneşimi kapatmayın
Beton çok soğuk, üşüyorum..
Kaç saat dayanabilir?
Sabah olduğunda o gençler nereye gidecek?
gözümün önüne geldikçe halen ağlıyorum hey Maraşlı !
Bir çorba içebilecekleri, başlarını sokabilecekleri sıcak bir yerleri var mı?
Biz ise sıcak yataklarımızdan kalkıp sabah namazına gitmeye üşeniyoruz.
İşte insanın canını en çok yakan da bu!
Fırat Görgel Başkanımıza açık çağrımdır!
Buradan Kahramanmaraş Büyükşehir Belediye Başkanımız Sayın Fırat Görgel'e sesleniyorum.
Başkanım, bu mesele ertelenebilecek bir mesele değildir.
Önsen TOKİ ve Akyar TOKİ bölgelerinde 7 bin ile 15 bin lira arasında kiralık konutlar bulunduğunu biliyoruz.
Büyükşehir Belediyemiz bu bölgelerden bir veya iki konutu kiralayarak geçici barınma evi olarak değerlendiremez mi?
Kadınlar ve erkekler için ayrı ayrı güvenli barınma alanları oluşturulamaz mı?
Sosyal Hizmetler Müdürlüğü, Zabıta ve ilgili güvenlik birimleriyle koordineli bir çalışma yapılarak sokakta, cami avlusunda ve soğukta kalan vatandaşlarımız tespit edilemez mi?
Bu insanlarımızı güvenli bir şekilde belediyenin misafirhanelerine veya oluşturulacak barınma evlerine yerleştiremez miyiz?
Bir sıcak çorba, bir kahvaltı, temiz bir yatak ve başlarını sokabilecekleri güvenli bir oda…
İnanın, bazen bir insanın hayata yeniden tutunması için bundan fazlasına ihtiyacı yoktur.
Bu çağrım yalnızca belediyemize değil; valiliğimize, sosyal hizmetlerimize, hayırsever iş insanlarımıza, sivil toplum kuruluşlarımıza ve bütün Maraşlı hemşehrilerimedir.
Ben de elimden geleni yapmaya hazırım!
Gazeteci Bekir Doğan olarak imkânlarım ölçüsünde bu işe katkı sunmaya hazırım.
Bir aylık kira bedelini karşılamayı, iki adet çekyat vermeyi taahhüt ediyorum.
Benim imkânım bu kadar.
Belki çok büyük bir katkı değil ama bir insanın başını sokabileceği sıcak bir yere kavuşmasına vesile olabilirsek ne mutlu bize!
Benim çağrım, bu gençleri oradan kaldırıp başka bir köşeye göndermek değildir. Onlara insan onuruna yakışır, güvenli ve sıcak bir yaşam alanı sağlamaktır.
Çünkü bu gençler bizim çocuklarımızdır.
Onlar da bu şehrin evlatlarıdır.
Belki yarının doktoru, mühendisi, öğretmeni, gazetecisi, esnafı olacaklar.
Belki anneleri, babaları evlatlarının nerede olduğunu bilmiyor. Belki bir telefon bekliyorlar. Belki de kimseye dertlerini anlatamıyorlar.
Onları görmezden gelmek, insanlığımızı görmezden gelmektir.
Vicdanımızı kaybetmeyelim!
Sevgili Okurlarım,
Aşık Mahzuni Şerif'in bir başka dizesi daha geliyor aklıma:
"Dura dura bir sel oldum erenler,
Bilmem çağlasam mı, çağlamasam mı?"
Bu şehirde milletin sırtından zenginleşenleri, insanları mağdur edenleri, haksız kazanç sağlayanları, başkasının hakkını yiyenleri düşündükçe öfkem büyüyor.
Bir tarafta imkân içinde yaşayanlar, diğer tarafta kuru soğana muhtaç olanlar…
Bir tarafta sıcak evler, diğer tarafta cami köşelerinde uyumaya çalışan gençler…
Yiğit muhtaç olmuş kuru soğana!
Bir şehrin büyüklüğü yüksek binalarıyla, yollarıyla, parklarıyla ölçülmez.
Bir şehrin büyüklüğü, en çaresiz insanına nasıl sahip çıktığıyla ölçülür.
Bugün Ulucami'nin son cemaat yerinde uyuyan dört gence sahip çıkarsak, aslında Kahramanmaraş'ın geleceğine sahip çıkmış oluruz.
Ben bugün o camide namaz kılarken ağladım.
Yarın aynı manzarayı görmemek için bugün harekete geçmeliyiz.
Sayın Fırat Görgel Başkanım, Sayın Valim, Mükerrem Ünlüer, hayırsever Maraşlılar, iş insanlarımız, sivil toplum kuruluşlarımız! Milletvekillerimiz kısaca Maraşlı !
Bu çağrımı duyun.
Bu gençler soğukta kalmasın.
Ulucami'nin son cemaat yeri bir barınma yeri olmak zorunda kalmasın.
Gelin, el ele verelim. Bir veya iki ev kiralayalım. Bir sıcak çorba, bir yatak, bir umut olalım.
Pandemiyi yaşadık, 6 Şubat depremlerini yaşadık. Acılarımızı birlikte göğüsledik.
Şimdi de insanlığımızı ve vicdanımızı gösterme zamanıdır.
Maraşlılar, nerdesiniz?
Vicdan sahibi Maraşlılar, bu gençlerin sesini duyuyor musunuz?
Ben duydum, yüreğim dayanmadı, ağladım ve yazdım. yazarken daha çok ağladım, alttaki fotoğraf bakın belki vicdanınız yumşar !
Şimdi sıra bizde!
Hayırlı Cumalar diliyorum.
Kalın sağlıcakla…