İnsanlığın Bittiği Kalleş Zamandayız!

İnsanlığın Bittiği Kalleş Zamandayız!

Bugüne kadar hiç yanılmadım: İnsanın ne olduğunu bir görüşte bilirim bilmesine de çevremiz hâlimize koymaz ki doğruları söyleyip yazalım, dostlarım.
Din, ahlak, vatan, millet, örf, gelenek ve göreneklerimizin bittiği bu kalleş zamanın içinde o kadar çok yüzsüz gördüm ki; üç kuruşluk kişiler olduklarını fark ettim. Üzüldüm, yüreğim yandı!
Allah da onları bildiği gibi yapsın; benim hakkımı alsın. Benim vekilim Allah’tır.

Âşık Mahsuni Şerif diyor ya:
“Fırıldak adam, ben seni ne edem!”

Önceki dönem milletvekilimiz Prof. Dr. Mehmet Sağlam, TBMM Başkan Vekili olarak Meclis’i yönettiğinde:
“Adamlarınızı susturun, hatip konuşmasını bitirsin” diyor.
CHP sıralarından, “Biz adam değiliz, bize adam diyemezsiniz!” diye itiraz geliyor.
Mehmet Sağlam ne diyeceğini şaşırıp, “Bize adam demeyin diyorsunuz; peki ne diyeyim?” diye soruyor.

Bugün adam bulmak çok zor. Bulduğunuz adamın kıymetini bilin!

Sevgili okurlarım; kime güveneceksin?
Kuyunu kazan kazana, insan sandığın yaratık fırsatını bulunca kazık atana, arkanı dönünce adam satan satana…
Kime güveneceksin?

Her şey menfaat üzerine. Üç kuruşa adam satan satana…
İçlerine girmeyeyim diyorsun, uzaktan bakıyorsun. Hani bir söz var ya:
“Uzaktan ettim nazar, bu pazar başka pazar.”
Bugün pazar ya, bu pazar bambaşka bir pazar!
Dost dosta kuyu kazar, üç kuruşla dostunu alır satarsın. İşte böyle bir gündeyiz.

“Arkadaşım, kardeşim” diyorsun; bir süre sonra öyle olmadığını görüyorsun. Beyninin arkasında başka düşünceler var.
Kimi özünü gizler,
kimi sözünü gizler,
kimi yüzünü gizler…
Oy oy oy, bugün kardeşlerim, kime güveneceksin?

Bir insanı tanımak için yolculuk yapacaksın, birlikte yemek yiyeceksin, alışveriş yapacaksın; muamelesine bakacaksın.
Öyle ya, sevgili Peygamberimiz (SAV) Efendimize soruyorlar:
“Ya Resulallah, din nedir?”
Efendimiz buyuruyor ki:
“Din muameledir. Din muameledir. Din muameledir.”

Adam olamayanın muamelesi bozuksa her işi bozuktur. Muamelesi yoksa dini de yoktur. Fazla araştırmaya gerek yok.
Ben derim ki: “İçime doğdu, bu beni üzer” diye…
Ama çevre şartları bizi oraya çekti.

Toprak sandım taş çıktı,
Dolu sandım boş çıktı,
Can dedim kalleş çıktı…
Vay anam vay!
Bugün kime güveneceksin?
Kalleş bir zamandayız!

Arkadaşım, dostum, sırdaşım diyorsun; senin kuyunu kazıyor, iftira atıyor.
Allah er geç ayaklarına dolaştırır; bunu iyi biliyorum.
FETÖ’den kurtulmak için itirafçı olup can dostlarını satanları da gördük. Bu dünyada acısını yaşadılar; ahirette ne olur bilemem.
Herkes ettiğinin karşılığını bu dünyada görmeden ölmez; o acıyı burada yaşar, sonra ölür!

Bugün üç beş gerçek dost bulduysanız kıymetini bilin.
Bütün değerler yitmiş; sevgi, hoşgörü bitmiş; insanlık ölmüş gitmiş…
Oy oy oy diyerek insanı satanlar türemiş.
Böyle kalleş bir zamanda kime güveneceksin?

Sırrını herkese açmayacaksın!
Kardeş bulursan sakın bırakma.
Dost güzeldir; dostunu satma!

Bugünlük bu kadar.
Kalın sağlıcakla, dostlar…

TÜRKÇE İSLAM HARFLERİ İLE METİN

انسانلیغن بتدیغی قلّاش زماندایز

بوگونه قدر هیج یانلدمادِم: انسانن نه اولدوغونو بیر گؤروشده بیلیرم بیلمسنه ده، چورهمیز حالیمزه قویماز کی دوغرولاری سؤیلییب یازالیم دوستلارم.

دین، اخلاق، وطن، ملت، عرف، عادت و گؤرنگلریمیزین بتدیغی بو قلّاش زمان ایچنده او قدر چوق یوزسوزلر گؤردوم کی؛ اوچ قروشلق کیشیلر اولدوغولارنی فرق ائتم. اوزولدوم، یورئغیم یاندی!

الله ده اولاری بیلدیغی گیبی یاپسون؛ بنیم حقّمی آلسون. بنیم وکیلیم الله‌دیر.

عاشق محسونی شریف دیور یا:

«فیرلداق آدم، بن سنی نه اده‌م!»

اونجکی دونم ملت‌وکلی‌میز پروف. دکتر محمد ساغلام، ت‌ب‌م‌م باشقان وکیلی اولاراق مجلس‌ی یؤنتدیغینده:

«آداملارینیزی سوستورون، خطیب کونوشماسنی بیتیرسین» دیور.

ج‌ه‌پ صفلارندن:

«بیز آدم دئیلیز، بیزه آدم دیه‌مزسینیز!» دیه اعتراض گلیر.

محمد ساغلام نه دیه‌جغینی شاشیریپ:

«بیزه آدم دِمَیین دیورسونوز؛ پکی نه دیییم؟» دیه سورویور.

بوگون آدم بولماق چوق زور. بولدوغونوز آدمین قییمتینی بیلین!

سئویگیلی اوکورلارم؛ کیمه گوونجه‌کسین؟

کویونو قازانا، انسان صاندیغین یاراتیق فرصتینی بولونجا قازق آتانا، آرقانی دونونجه آدم ساتانا…

کیمه گوونجه‌کسین؟

هر شی منفعَت اوزرینه. اوچ قروشه آدم ساتانا…

ایچلرینه گیرمه‌یم دیورسون، اوزاقتن باقیورسون. هانی بیر سؤز وار یا:

«اوزاقتن ائتتیم نظر، بو پازار باشقا پازار.»

بوگون پازار یا، بو پازار بامباشقا بیر پازار!

دوست دوسته کویو قازار، اوچ قروشلا دوستونو آلیر ساتارسین. ایشته بؤیله بیر گوندییز.

«آرقاداشم، قرداشم» دیورسون؛ بیر سورا اویله اولمادیغینی گؤریورسون. بینینین آرقاسنده باشقا دوشونجلر وار.

کیمی اوزونو گیزلر،
کیمی سؤزونو گیزلر،
کیمی یوزونو گیزلر…

اوی اوی اوی، بوگون قرداشلارم، کیمه گوونجه‌کسین؟

بیر انسانی تانیمق ایچین یولجولوک یاپجاقسین، بیرلیکته یمک یییه‌جکسین، علیش‌وریش یاپجاقسین؛ معامله‌سینه باقاجاقسین.

اؤیله یا، سئویگیلی پیغمبرمیز (ص) افندیمیزه سورویورلار:

«یا رسول‌الله، دین ندیر؟»

افندیمیز بویوریور کی:

«دین معامله‌دیر. دین معامله‌دیر. دین معامله‌دیر.»

آدم اولامایانین معامله‌سی بوزوقسا هر ایشی بوزوقتور. معامله‌سی یوکسا دینی ده یوکتور. فاضلا آراشدرماغا گئره‌ک یوک.

بن دِرِم کی:

«ایچیمه دوغدو، بو بنی اوزر» دیه…

اما چوره شرط‌لری بیزی اورایا چکدی.

توپراق صاندیم داش چیقدی،
دولو صاندیم بوش چیقدی،
جان ددیم قلّاش چیقدی…

وای آنم وای!

بوگون کیمه گوونجه‌کسین؟

قلّاش بیر زماندایز!

آرقاداشم، دوستم، صرّداشم دیورسون؛ سنین کویونو قازویور، افتیرا آتیور.

الله ار گئچ آیاقلارینا دولاندیرر؛ بونو ایی بیلییورم.

ف‌ت‌ؤدن قورتولماق ایچین اعترافچی اولوب جان دوستلارینی ساتانلاری ده گؤردوک. بو دنیادا آجسنی یاشادلار؛ آخرتته نه اولور بیلمم.

هرکس ائتدیغینین قارشیلیغینی بو دنیادا گؤرمدن اؤلمز؛ او آجیی بورادا یاشار، سورا اؤلور!

بوگون اوچ بش گرچک دوست بولدوستانیز قییمتینی بیلین.

بوتون دگرلر ییتْمیش؛ سئوگی، حوشگؤرو بیتْمیش؛ انسانلیق اؤلموش گیتْمیش…

اوی اوی اوی دییه‌دییه انسانی ساتانلار تورمیش.

بؤیله قلّاش بیر زماندا کیمه گوونجه‌کسین؟

صرّینی هرکسه آچمایاجاقسین!

قرداش بولورسان ساقن بیراقما.

دوست گوزلدیر؛ دوستونو ساتما!

بوگونلوک بو قدر.

صاغلیقلا قالین، دوستلار…