Sohbetti unuttuk !..

Sohbetti unuttuk !..

Sohbetti unuttuk !..

Televizyon’da şu dizimiz var, bu dizimiz var diyerek sohbet etmeyi unuttuk..bizi büyülediler dostları unuttuk, sohbet etmeyi unuttuk..

Gazete- Dergi okumuyoruz !…

Kitap ve Roman okumuyoruz !…

En son ise sohbet etmeyi, bir birimizi sevmeyi unuttuk !..

Bir birimizi sevemiyoruz, biz sevmeyi unuttuk.. Ben Ali – Ali de beni sevmiyor, aramızda ne var diye düşünüyorum hiçbir şey yok ama biz sevmeyi unuttuğumuz ortaya çıkıyor..

Sevgili Peygamberimiz (SAV) efendimiz ,” Hediyeleşiniz, hediye muhabbeti artırır!” buyuruyor.. oysa biz artık : Pastaneye gidiyoruz, herkes kendi çay parasını veriyor, yemek yemeye gidiyoruz, herkes kendi parasını veriyor.. ben yedirim diyen bir yiğit çıkmıyor.. Alaman usulü deniyor..

Muhabbet yok, sohbet yok, sevgi yok, biz toplum olarak bu hale getirirdiler..

Aksi olduğunu söyleyenler varsa : Elindeki Molotoflu yakarak canlı insanın üzerine atan kişiye insan diye bilir misin ? üstelik o onların düşmanı da değil savaş halinde de değil, o onu tanımıyor o da onu tanımıyor..! böyle insanlık olabilir mi ? .. böyle bir sevgi olur mu ?

Dün akşam hayat arkadaşımla yürüyoruz, önümüzden iki genç gidiyor tahmini 30 yaşlarında ve yeni evliler gibi duruyor..

Bir bir yana dönmüş telefon ile konuşuyor diğeri diğer yana dönmüş telefon ile konuşuyorlar.. yaklaşık 1 km. kadar beraber yürüdük sürekli telefon ile konuştular..

Bunlar evde de böyle telefon ile konuşmaya devam ederlerse: Bayramdan bayrama sohbet etmeye vakitleri kalır, oda Bayram Cuma’ya denk gelirse !..

Komşumuzu sevmiyoruz: Göbekli diye.. başı kel diye, boyu uzun diye.. her şeyi biliyor diye..

Oğlunu sevmiyoruz : Kırmızı arabası var diye.. arabayı hızlı sürüyor diye.. havalı diye..

Akrabalarımızı sevmiyoruz: Bizden hep bir şey istiyorlar diye.. Bağ evine çağırmıyorsun diye..

Biz kendi kendimizi sevemiyoruz: çevre ve doğa ile barışık değiliz..

Sabah kalktığınız zaman kuşların sesini, ağaçların yeşilliğini görüp mutlu olabiliyor musun ?..

Toplu iğne başı kadar bir tut çekirdeğinden kocaman tut ağacının nasıl olduğunu düşünüp tevekkül ede biliyormusun?

Düğün- Cenaze- Nişan, Mevlit- Acı ve tatlı günlerinde dostlarının yanında yer ala biliyor musun.. ağabeyim umreden gelmiş bir zemzemini içeyim diyerek hatırını sora biliyormusun?

Biz bir birimizi sevmiyoruz, çünkü aramızda muhabbet yok, sevgi yok, dostluk yok.. hepsi yüz gördü lük gülümseme ve yüz gördük sahte dostluklar..

Biz sevgimizi kaybettik: Kuyucak da oturuyorduk, yürüyerek Serintepe Mahallesine Serintepe camiin yanına Emmim gile gider oturur , sohbet eder yeniden evimize gelirdik, üstelikde yürüyerek.. sohbet etmek için, konuşmak için gidilir gelinirdi bu kadar yol..

Bağlar başında babamın dayısı vardı, yürüyerek oraya gider oturur sohbet eder gerisin geriye yürüyerek evi bulurduk..

Ya bugün: Otomobilimiz var, imkanımız var , Belediye otobosü var, Dolmuş var, Halk otobüsü var.. ama  olmayan ise Sevgi !..

Bakın acı ama gerçekleri söylüyorum: kendi çocuklarımı alıp emmisi , dayısı , halası, teyzesi gile gidemiyoruz.. çocukları götüremiyorum.. kendi çocuklarımı götüremiyorum.. sebebi televizyon daki diziler, internette ki çet hastalığı ve oyun hastalıkları..

Biz konuşmayı ve bir birimizi sevmeyi unuttuk..

Aynı iş yerinde çalışan : insanlar bir birini sevmiyor, herkes bir birine düşman gibi bakıyor.. kimse bir değerinin derdine nasıl derman olurum diye düşünmüyor..

Selamalyiküm dememizde göstermelik, hiii diye gülümsememizde göstermelik bizler bir birimizi sevmiyoruz… Sevgisiz bir dünya oluşturduk.. son 20 yıldan beri..

Eskiden misafirliğe gittiğin zaman : En kral yemek, bulgur pilavının üzerine iki yumurta kırarlardı.. şansın varsa yanına bir de soğan kırdıkları zaman kral yemekti..

Coola olmazdı, çay ve kahve hak getire, mevsimine göre: meyve verilir, yada kışınsa samsa – sucuk ve tarhana ile final yapılırdı ya bugün !…

Herkes kendini bir gözden geçirsin, biz bir birimizi sevmiyoruz, bunun sebebi ise Televizyon da dizi takip etmekten kimse ile konuşmuyoruz.. içe kapalı bir dünya , böyle olunca da televizyon kültürü ile yeni bir kültür akımı ve bir birini sevmeyen bir toplum..

Artık ideoloji yok: Menfaat var, bunu en son 1 Haziran 2014 günü yapılan seçimlerde kimlerin kimlere oy verdiğini görerek ortaya koyduk..

İnsanları diri diri yakanlar da hangi sevgiyi bulacağız ki , onlar insan bile olamazlar.. önce biz bir birimizi sevmeyi öğrenmeliyiz..

İyi günler..





Bu yazı için bir yorum yazın

Bir Cevap Yazın

74978e3b3f6e01292b82b4c8b5fff9db
Adres: Trabzon Bulvarı Borsa Caddesi Ticaret Borsası İşhanı altı no: 9/3 Merkez Kahramanmaraş Telefon: 03442212035 Faks: 0344 225 00 50 Cep Telefonu: 0542 233 89 31
Portal Teması : Wptr.Co